Η ιεροτελεστία της καβαφικής ηδονής μέσα από ένα ποίημα γραμμένο στο απόλυτο ερωτικό ημίφως

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης παραμένει ο αξεπέραστος ανατόμος της ερωτικής μνήμης.

Στα ποιήμα «Επέστρεφε» ο Αλεξανδρινός δημιουργός αιχμαλωτίζει την πιο συγκλονιστική αλήθεια του πάθους, το γεγονός ότι το σώμα δεν ξεχνά απολύτως τίποτα, καλώντας τις σκιές του παρελθόντος να επιστρέψουν μέσα στο απόλυτο ημίφως.

Διαβάστε επίσης:«Η απάτη είναι το μέλλον»: Ο Πέτρος Μάρκαρης σε εξαιρετική φόρμα

Ο έρωτας δεν αντιμετωπίζεται ως ένα παρόν που απλώς βιώνεται, αλλά ως ένα παρελθόν που επιστρέφει βίαια και ηδονικά. Ο ποιητής στήνει ένα σκηνικό απόλυτης μυσταγωγίας, όπου ο χρόνος καταργείται και η σαρκική επιθυμία ανασταίνεται. Δεν περιγράφει ρηχά συναισθήματα, αλλά την ίδια τη βιολογική ανάγκη της μνήμης να ξαναζήσει το άγγιγμα, υπενθυμίζοντας στον σύγχρονο αναγνώστη πως οι πιο δυνατές ερωτικές συνευρέσεις συχνά συμβαίνουν μέσα στο μυαλό μας.

Ο Καβάφης είχε προειδοποιήσει: «Θα ‘ρθει ο καιρός που…»

Διαβάστε επίσης:«Ο Πρόεδρος Μπακ Τζόουνς ανεμίζει τη σημαία»: Μια ανατριχιαστικά προφητική Πατρίτσια Χάισμιθ, για όσα επί Ντόναλντ Τραμπ ζει η ανθρωπότητα

Επέστρεφε

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,

αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με—

όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,

κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·

όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,

κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,

όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται…

Έριχ Φρομ: Ο μύθος του ξαφνικού έρωτα και γιατί αποτυγχάνουμε να αγαπήσουμε