«Εκείνη η μεταβατική ηλικία, όπου δεν είσαι πια παιδί αλλά δεν έχεις ακόμη τα εργαλεία του ενήλικα, με συγκινεί». Με αυτή τη σκέψη στο μυαλό, ο Γιώργος Γεωργόπουλος έφτιαξε το «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ». Μια ταινία αληθινή, συγκινητική, που δίνει με εξαιρετικό τρόπο τον ανήσυχο ψυχισμό μιας έφηβης που όχι απλώς μπαίνει στον κόσμο των ενηλίκων, αλλά έχει να αντιμετωπίσει προκλήσεις και να διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις.Ο αθλητισμός προέκυψε γιατί είναι ένας χώρος όπου όλα αυτά γίνονται ορατά και σωματικά. Η ενηλικίωση δεν είναι μόνο ιδέα· είναι σώμα που δοκιμάζεται, που πέφτει, που σηκώνεται, που εκτίθεται. Σε ένα αγωνιστικό περιβάλλον οι σχέσεις εξουσίας, η εμπιστοσύνη, η φιλοδοξία και η απογοήτευση αποκτούν πολύ καθαρά περιγράμματα.Με συγκινεί ιδιαίτερα η ιδέα ότι δεν μπορείς να βελτιωθείς χωρίς τον άλλον. Ότι η δύναμή σου εξαρτάται από τη δύναμη που έχεις απέναντι. Αυτή η αίσθηση αμοιβαιότητας —ότι ακόμα και η ήττα είναι μέρος μιας κοινής διαδρομής— είναι κάτι που διαπερνά και την ταινία. Γι’ αυτό το τζούντο δεν λειτουργεί απλώς ως φόντο ή ως «σκηνικό» δράσης. Είναι ένας τρόπος να μιλήσουμε για τη σύγκρουση, την εμπιστοσύνη και την ενηλικίωση.
Έχω προσπαθήσει να κρατήσω μέσα μου όλη αυτή τη φιλοσοφία της αμοιβαίας ωφέλειας που μου έχει χαρίσει αυτό το άθλημα. Επίσης με έμαθε να διαχειρίζομαι τις ήττες, πράγμα πολύ χρήσιμο όταν κάνεις σινεμά.Ένα παιδί που μεγαλώνει σε έναν τέτοιο τόπο κουβαλάει συχνά δύο αντικρουόμενα συναισθήματα: βαθιά ρίζα και ταυτόχρονα έντονη επιθυμία διαφυγής. Η Δάφνη ανήκει εκεί, αλλά ξέρει πως αν θέλει να δοκιμάσει τα όριά της πρέπει να φύγει.
Υπάρχει βέβαια και μια άλλη διάσταση. Ο μύθος του Ίκαρου αιωρείται πάνω από το νησί —η επιθυμία να πετάξεις, το ρίσκο, η πτώση. Ο Γιούρι, έχοντας βιώσει τη δική του «πτώση» ως προπονητής, αναγνωρίζει σε εκείνη κάτι γνώριμο. Δεν είναι τυχαίο που ονομάζει τον σύλλογό του «Ίκαρο». Είναι σαν να προσπαθεί να ξαναγράψει έναν μύθο που τον έχει πληγώσει.Ελπίζω να την αγαπήσει το νεανικό κοινό. Μιλάμε βέβαια για μία γενιά για την οποία δεν μπορούμε να κάνουμε προβλέψεις σε σχέση με την κινηματογραφική αίθουσα. Πιστεύω όμως πως μπορεί σαν ταινία να “μιλήσει” σε κάθε γενιά.
Θεωρείς ότι στις μέρες μας ο κινηματογράφος (στην αίθουσα) χάνεται;
Θεωρώ ότι είναι σε μία δύσκολη καμπή. Έχει περάσει όμως και άλλες τέτοιες. Όταν ξεκίνησε η τηλεόραση, όταν ξεκίνησαν τα video club κλπ. Πάντα βρίσκει μία απάντηση ο κινηματογράφος. Αλλά νομίζω πως δεν μπορούμε να τα περιμένουμε όλα μόνο από τις ταινίες μόνο. Γιατί σινεμά είναι οι ταινίες, η διανομή, οι αίθουσες. Από όλους χρειάζονται κινήσεις.
Πώς βλέπεις τα πράγματα σήμερα στο ελληνικό κινηματογραφικό τοπίο;
Βλέπω το ελληνικό σινεμά να διεκδικεί και μάλιστα με μία ομοψυχία. Και αυτό είναι μόνο θετικό…
«Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ» του Γιώργου Γεωργόπουλου
Στους κινηματογράφους
Συντελεστές
Παίζουν: Μορτ Κλωναράκης, Βαγγέλης Μουρίκης, Φιλίππα Κουτούπα, Γιούλα Μπούνταλη, Μελίνα Κοτσέλου, Τάσος Νούσιας, Μαρία Καλλιμάνη, Αντώνης Κοτζιάς
Σενάριο / Σκηνοθεσία: Γιώργος Γεωργόπουλος | Διεύθυνση Φωτογραφίας: Χριστίνα Μουμούρη GSC | Βοηθός Σκηνοθέτη: Μίλτος Ντζούνης | Σκηνογράφος: Έλενα Βαρδαβά | Ενδυματολόγος: Βασιλεία Ροζάνα | Μακιγιάζ: Αλεξάνδρα Μυτά | Μοντάζ: Γιώργος Γεωργόπουλος | Μουσική: Σταύρος Μητρόπουλος / Μαριλένα Ορφανού | Ηχοληψία: Νίκος Έξαρχος | Casting Director: Σταύρος Ράπτης | Μιξάζ: Κώστας Βαρυμποπιώτης | Σχεδιασμός Ήχου: Άρης Λουζιώτης| Color grading: Γρηγόρης Αρβανίτης | VFX: Yafka
Παραγωγοί: Στέφανος Κουτσαρδάκης / Χρήστος Β. Κωνσταντακόπουλος / Φένια Κοσοβίτσα | Executive Producers: Βαγγέλης Μουρίκης / Αντώνης Κοτζιάς / Γιώργος Γεωργόπουλος / Κώστας Βαρυμπομπιώτης / Ανδρέας Ζουπάνος Κριτικός | Μια παραγωγή των CHAOTIC GOOD PRODUCTIONS / FALIRO HOUSE PRODUCTIONS / BLONDE AUDIO VISUAL PRODUCTIONS | Σε συμπαραγωγή με τους EKKOMEΔ / ΕΡΤ Α.Ε
World Sales: TVCO International Distributions / Minerva Pictures | Διανομή: Tanweer Alliances S.A.