Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν. Και αυτοί που τα σκοτώνουν είναι συνήθως γέροι, μπας και τα νεαρά άλογα – οι Πήγασοί τους – τους δώσουν φτερά.
Τόπο στους νέους, ναι. Αλλά όχι και ”επι τόπου” τους ανθρώπους που “έγραψαν” στο θέατρο και τη ζωή.
Διάβασα το Πρόγραμμα του Φεστιβάλ εχθές και θεώρησα ατόπημα να μην απαντά στις αιτήσεις συμμετοχής των πολιτών όταν τους απορρίπτει.
Να υποθέσω πως η συμπεριφορά αυτή προκύπτει από την βεβαιότητα πως οι απορριφθέντες θα καταπιούν την προσβολή, ελπίζοντας. Κάτι σαν τον άνθρωπο στη “Δικη” του Κάφκα, μπροστά στην πύλη του Νόμου;
” Αυτή η πύλη”, λέει ο θυρωρός , “ήταν ανοιχτή για σένα και τώρα πάω να την κλείσω”.
ΥΓ.
Ο υπογράφων δεν έχει καταθέσει αίτηση συμπερίληψης.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο θέατρο – ΤΟ ΒΗΜΑ .