Ένα βιβλίο που θέτει πολλά και σημαντικά ερωτήματα, και το οποίο κυκλοφορεί σε ένα πολιτιστικό σημείο καμπής ως προς αυτό που αποκαλούμε “ανδρική ταυτότητα”
– Τι θα είχατε να πείτε στους άντρες που νιώθουν ότι βρίσκονται στο μεταίχμιο της αλλαγής ενός παραδείγματος και ίσως νιώθουν χαμένοι; Υπάρχει, ή χρειάζεται να υπάρχει, ένα πρότυπο “αληθινού άντρα” στο οποίο χρειάζεται να μοιάσουν;
Πιστεύω ότι είναι σημαντικό η λογοτεχνία να διερευνά το φαινόμενο που ορισμένοι αποκαλούν «κρίση της ανδρικής ταυτότητας», το οποίο συζητείται όλο και περισσότερο στις δυτικές κοινωνίες. Με χαροποιεί το γεγονός ότι η σύγχρονη τέχνη επιχειρεί να προσφέρει ένα χώρο ευαίσθητης και στοχαστικής έκφρασης σε ανδρικούς χαρακτήρες που ενδέχεται να αισθάνονται χαμένοι. Στο βιβλίο, λόγω του μιντιακού σάλου που έχουν προκαλέσει οι ενέργειές του, ο Ενζό αναγκάζεται να επιδοθεί σε μια μορφή ενδοσκόπησης και να εκθέσει δημόσια τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Με άλλα λόγια, αποδέχεται να γίνει ευάλωτος μέσα από τη γραφή. Αυτό αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένα σημαντικό βήμα, διότι η αποδοχή της εγγενούς ευαλωτότητάς μας συνιστά δύναμη, ενώ στο φαντασιακό πολλών ανδρών εξακολουθεί να εκλαμβάνεται ως αδυναμία. Ίσως σε αυτή την ευαλωτότητα να βρίσκεται ο αληθινός άντρας, εκείνος που κατορθώνει να είναι άντρας όπως ο ίδιος το επιθυμεί, αλλά κυρίως χωρίς να αντιλαμβάνεται τις ανθρώπινες σχέσεις αποκλειστικά ως σχέσεις κυριαρχίας. Δεν το λέω αυτό από αφέλεια. Γνωρίζω ότι ο κόσμος δομείται μέσα από σχέσεις εξουσίας. Πιστεύω, όμως, ότι οι σχέσεις αυτές μπορούν να επανανοηματοδοτηθούν μέσα από άλλες, πιο εποικοδομητικές αξίες από εκείνες που παραδοσιακά αποδίδονται στην ανδρική ταυτότητα.
Διαβάστε επίσης:
Ευάρεστος Πιμπλής – Πέρα από τη συναίνεση: Ένα λογοτεχνικό βιβλίο για την αρρενωπότητα