Είναι κάποια βιβλία που καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγμή ότι η επιτυχία τους, εκτός από άμεση, θα είναι και θορυβώδης. Η συγγραφέας του «Επί σκοπώ πλουτισμού» (εκδ. Πόλις), όμως, σε αντίθεση με το βιβλίο της, παραμένει ευαίσθητη απέναντι στα ακανόνιστα ηχητικά κύματα που προκαλεί εδώ και λίγους μήνες το «μικρό» της.
Εκτός από επίκαιρο, το «Επί σκοπώ πλουτισμού» είναι ταπεινό, λιτό, σκληρό και τρυφερό συγχρόνως, σε μια σπάνια ισορροπία που κάνει το βιβλίο να διαβάζεται απνευστί. Από τη μία έχουμε τους άγριους ξυλοδαρμούς, τον λιμό, την ηθική που πνίγεται στις λάσπες και από την άλλη το στοιχείο της ανυπακοής, της αντίδρασης και της αγάπης. Στο ενδιάμεσο, ένα μυστικό που ξεδιπλώνεται μεθοδικά, φέρνει κοντά τις δύο πλευρές.
@HEUER. Eπίσκεψη με ξεναγό στην Ακρόπολη τις πρώτες ημέρες μετά την άφιξη της μονάδας του Χόιερ στην Αθήνα, στις αρχές του Δεκεμβρίου του ΄43.Γιώργος: Πού πάμε όταν βγούμε απ’ τον χορό;
Αμαλία: Μα… Έξω απ’ τον χορό. Εκεί που είμαι τώρα.
Γιώργος: Ναι αλλά πού είσαι; Πού κατοικείς;
Αμαλία: Στη σκέψη σου χαζοπούλι. Εκεί κατοικώ. Πού αλλού;
Γιώργος: Τότε… Μα τότε… Μα τότε είσαι δική μου.