Απογείωση σε άλλα, ασύλληπτα επίπεδα της εκμετάλλευσης των εργαζομένων προωθεί η ΕΕ, με την έκθεση που κατατέθηκε προς συζήτηση και ψηφοφορία στη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 17 Δεκέμβρη σχετικά με την «ψηφιοποίηση, τεχνητή νοημοσύνη και αλγοριθμική διαχείριση στον χώρο εργασίας».
Πιο συγκεκριμένα, προωθείται η γενίκευση της χρήσης αλγορίθμων ως εργαλείο της εργοδοσίας για την εκτίναξη της εντατικοποίησης και της απομύζησης της μέγιστης δυνατής υπεραξίας. Καθόλου τυχαία η έκθεση ζητά κατά παραγγελία των εργοδοτών η λεγόμενη «αλγοριθμική διαχείριση» να τεθεί σε καθολική ισχύ, σε όλη την ΕΕ και σε όλους τους εργασιακούς χώρους και κλάδους. Προβλέπει έτσι την ανάθεση σε λογισμικά και αλγοριθμικά συστήματα διαχείρισης διαδικασιών που άπτονται της «διοίκησης» των επιχειρήσεων, όπως π.χ. οι προσλήψεις, ο προγραμματισμός του εργάσιμου προγράμματος (ωράρια και βάρδιες), η παρακολούθηση των εργαζομένων, ο καθορισμός της πληρωμής και η απόλυση.
Τομή στα εργαλεία που έχει στα χέρια του το κεφάλαιο
Με χρονικό ορίζοντα το διόλου τυχαίο 2030 (ορόσημο για την επίτευξη των στόχων της ΕΕ για «διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας» και την ετοιμότητά της στην πολεμική προετοιμασία) η έκθεση νομοθετικής πρωτοβουλίας του Ευρωκοινοβουλίου υπογραμμίζει μεταξύ άλλων την ανάγκη για ενσωμάτωση των νέων τεχνολογιών της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) στην κατεύθυνση της εντατικοποίησης της εκμετάλλευσης.
Μέσω του «ψηφιακού επιστάτη» που ακούει στο όνομα «αλγοριθμική διαχείριση», καθίσταται δυνατή η «ψηφιακή εποπτεία», δηλαδή η παρακολούθηση και το φακέλωμα μέσω λογισμικού τού πόσα κλικ, για παράδειγμα, κάνει με το ποντίκι του υπολογιστή ένας εργαζόμενος, ή ακόμα τι δραστηριότητα αναπτύσσει στο πληκτρολόγιο, μέχρι και καταγραφή των εκφράσεων του προσώπου μέσω κάμερας!
Την ίδια στιγμή, το «ξεδιάλεγμα» των υποψήφιων εργαζομένων θα γίνεται μέσω της χρήσης νέων τεχνολογιών με ψηφιακό «σκανάρισμα», ενώ αντιστοίχως θα γίνεται και το «ξεσκαρτάρισμα» όταν η βαθμολογία που συγκεντρώνει ψηφιακά ο εργαζόμενος πέσει κάτω από το όριο που έχει θεσπίσει ο αλγόριθμος και επομένως η εργοδοσία θα προχωρά στην απόλυσή του…
Επιπλέον, μέσω αλγορίθμου ο βούρδουλας της εργοδοσίας έρχεται πλέον και τεχνολογικά πάνω από το κεφάλι του εργαζόμενου, με αποστολή αυτόματων μηνυμάτων όταν καταγράφεται καθυστέρηση ή μείωση της ταχύτητας της εργασίας, ο έλεγχος κι η εργαλειοποίηση ακόμα και του διαλείμματος, ενώ την ίδια στιγμή απελευθερώνεται η χρήση GPS για ακόμα πιο αποτελεσματικό για τα συμφέροντα της εργοδοσίας, από ό,τι μέχρι σήμερα, εντοπισμό των εργαζόμενων οδηγών, καθώς και η χρήση αισθητήρων που μετρούν τον χρόνο που κάνει ένας εργαζόμενος για να φέρει εις πέρας μια εργασία.
Η αλγοριθμική διαχείριση συνιστά «τομή» στα εργαλεία εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Μέσω του ψηφιακού ελέγχου επιτρέπει στους εργοδότες να αυξάνουν την πίεση και την εντατικοποίηση της εργασίας κάτω από το άγρυπνο τεχνολογικό «μάτι του Μεγάλου Αδερφού», ενώ με δήθεν «επιστημονικό» μανδύα επιχειρεί να νομιμοποιήσει το καθεστώς της εργασιακής γαλέρας, σμπαραλιάζοντας τον σταθερό εργάσιμο χρόνο και καθιερώνοντας και με τη «βούλα του νόμου» την ευελιξία που χτυπάει «κόκκινο» και τα ωράρια – λάστιχο, στρώνοντας πρόσφορο το έδαφος για αντεργατικούς νόμους – τερατουργήματα, όπως είναι το 13ωρο δουλειάς που έφερε η κυβέρνηση της ΝΔ στη χώρα μας, προκειμένου να διασφαλιστεί και να αυγατίσει το επιχειρηματικό κέρδος.