Το Hellenic Music Ensemble, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του συνθέτη και μαέστρου Πάνου Λιαρόπουλου, και με ερμηνευτές τη Νατάσσα Μποφίλιου και τον Γιάννη Χαρούλη δεν θα προχωρήσει τελικά στην παγκόσμια περιοδεία που είχε ανακοινωθεί για το 2026.
Εντάξει στην Ελλάδα θα ακούμε Χατζιδάκι μόνο από το φάλτσο χάρτινο φεγγαράκι της Cosmote και από τον Γερμανό ή από την panik records που σκάει χρήμα χοντρό. Που σίγουρα έχουν πλέον το «ηθικό πλεονέκτημα» σωστά;
Υ.Γ. Επίσης αν τελικά για όποιο λόγο, αποσυρθούν τα τραγούδια του Χατζιδάκι το «Hellenic music ensemble» (του οποίου είναι οι συναυλίες και το πρότζεκτ και όχι των τραγουδιστών που κλήθηκαν) μπορεί να γίνει με τραγούδια του Λοίζου του, Μαρκόπουλου ή όποιον «αφήνει» σε έναν καθηγητή μουσικής του πανεπιστημίου το Μπέρκλεϊ να διαχειριστεί τα τραγούδια τους με μια 23 μελή ορχήστρα πραγματικά κορυφαίων μουσικών.
Υ.Γ Και αν θες τη γνώμη μου, που θα στην πω θες δε θες, το έργο του Χατζιδάκι δεν μπορεί να το διαχειρίζεται ένα μυαλό . Γιατί είναι πολιτιστική κληρονομιά όχι εμπόριο.
Έπρεπε να υπάρχει επιτροπή που θα αποφασίζει για να μην έχουμε αυτήν την παραδοξότητα, της cosmote του Γερμανού και της panikrecords (που δεν θα απολάμβανε ο Χατζιδάκις) Μη λέμε ό,τι θέλουμε και μη χρησιμοποιούμε το καλλιτεχνικό κριτήριο γιατί θα πέσει φωτιά να μας κάψει».
Ζαχαρίας Ταρπάγκος: « Όταν η τέχνη εμποδίζεται αλλά η διαφήμιση επιτρέπεται…»
Την αντίθεσή του στη στάση του Γιώργου Χατζιδάκι, εξέφρασε και ο σολίστ στο φλάουτο και έκτακτο μέλος της Ορχήστρας των Χρωμάτων, που ο ίδιος ο Μάνος Χατζιδάκι δημιούργησε, Ζαχαρίας Ταρπάγκος.
«Ως έκτακτο μέλος της Ορχήστρας των Χρωμάτων στα τελευταία της χρόνια και σταθερό μέλος της Καμεράτας Ορχήστρας Φίλων της Μουσικής και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής μπορώ να σας παραθέσω τα εξής.
Εδώ και 35 χρόνια ζούμε τις συνέπειες των επιλογών του κληρονόμου του Μάνου Χατζιδάκι, ο οποίος, χωρίς ποτέ να έχει υπάρξει μέρος της Ορχήστρας των Χρωμάτων ή οποιουδήποτε δημιουργικού κομματιού του έργου του συνθέτη, συνεχίζει να βάζει εμπόδια στη διάδοση της μουσικής του ακόμα και επί εποχής λειτουργίας των της Ορχήστρας Χρωμάτων.
Δεν είναι τυχαίο ότι μεγάλα τμήματα του έργου του Χατζιδάκι παραμένουν στην αφάνεια, ακόμη και στη χρονιά των 100 χρόνων από τη γέννησή του, σε πλήρη αντίθεση με τον πλούτο αφιερωμάτων στον Μίκη Θεοδωράκη.
Η πρόσφατη ανακοίνωσή του, με την οποία απαγορεύει μια μεγάλη παγκόσμια περιοδεία με έργα Χατζιδάκι και Θεοδωράκη, υποτίθεται πως προστατεύει την ποιότητα των εκτελέσεων. Όμως η περιοδεία οργανώνεται από το Hellenic Music Ensemble και τον εξαιρετικό συνθέτη και καθηγητή στο Berklee ένα από τα μεγαλύτερα και διασημότερα πανεπιστήμια παγκοσμίως, Παναγιώτη Λιαρόπουλο, γεγονός που καθιστά αυτή την επίκληση στην ποιότητα εντελώς αβάσιμη.
Την ίδια στιγμή, το ‘Χάρτινο το Φεγγαράκι’ παίζεται ασταμάτητα σε τηλεοπτική διαφήμιση μεγάλης εταιρείας (που παρεμπιπτόντως τμήμα του adaptation αυτού είναι με midi ήχους μετριότατης ποιότητας στο οργανικό μέρος), κάτι που αποκαλύπτει με σαφήνεια ότι τα περί ποιότητας δεν εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο παντού.
Όταν η τέχνη εμποδίζεται αλλά η διαφήμιση επιτρέπεται, γίνεται ξεκάθαρο πως οι απαγορεύσεις σχετίζονται περισσότερο με οικονομικά κίνητρα παρά με την προστασία του έργου. Υπάρχει βαθύ πρόβλημα όταν κάποιος που απλώς κληρονόμησε ένα τεράστιο καλλιτεχνικό κεφάλαιο το αντιμετωπίζει ως προσωπική πηγή ελέγχου και κέρδους, και μάλιστα απαξιώνοντας καλλιτέχνες διεθνούς κύρους».