Τι κοινό έχουν ένα ρουμάνικο τραγούδι
Εγώ είχα την τύχη να βρεθώ στο αποχαιρετιστήριο live τους την Παρασκευή 3/4
Μετά από λίγη ώρα και ενώ ήδη είχαμε ζεσταθεί και πλέον ο χώρος είχε γεμίσει, έκανε στη σκηνή την εμφάνισή του ένα χάρτινο γλυπτό πρόσωπο με δάκρυα που λάμπουν
Καθ’ όλη την διάρκεια που ήταν πάνω στη σκηνή, με το εξαιρετικό λευκό κουστούμι, τα κόκκινα κρόσια και τα κοσμήματα ή και στρας που είχε κολλημένα κάτω από τα μάτια, ο Ody τραγουδούσε για τις γυναικοκτονίες
Η Billie ξεπερνάει του φόβους της τραγουδώντας
Το Πάρτυ που δεν τελείωσε ποτέ
Κάποια στιγμή κοίταξα το κινητό μου, η ώρα ήταν 01:00 και η Billie ήταν ακόμα πάνω στη σκηνή. Ρώτησα έναν φίλο που ήταν στα προηγούμενα live τι ώρα τελειώνουν και μου είπε αστειευόμενος «δεν τελειώνουν!». Μετά την Billie και τον Ody, τη σκυτάλη παίρνουν οι Kobra Habibi και, όπως χαρακτηριστικά μου είπαν, «βαράνε μέχρι τις 04:00 το πρωί» – δηλαδή παίζουν μουσική μέχρι τα ξημερώματα. Σοκαρίστηκα με αυτή την πληροφορία – δεν έχω ξαναπάει ποτέ σε live που να μην τελειώνει κοντά στα μεσάνυχτα– αλλά, όπως καταλάβατε και παραπάνω, αυτό ήταν ένα live που καμία σχέση δεν είχε με όλα τα υπόλοιπα.
Οι Kobra Habibi, όπου και εκεί είναι μέλος ο Ody Icons, είναι ένα σχήμα που μπλέκει dj sets και live με ανατολίτικες μουσικές, ethnic ήχους, δυνατά beat και βασικά πολύ χορό. Κλαρίνο, ηλεκτρική κιθάρα, τουμπερλέκι και μία κονσόλα στη μέση της σκηνής, φώτα να αναβοσβήνουν έντονα και κόσμος που μπαινοβγαίνει στον χώρο και χορεύει χωρίς να τον αφορά τι συμβαίνει γύρω του. Αυτή την επίγευση μου άφησε το «ΑΝΗΜΕΡΑ» της Billie και του Ody – ελευθερία, χορός και στρας. Αν με ρωτάτε, εγώ είμαι πλήρης με αυτές τις τρεις έννοιες γενικά στη ζωή μου, αλλά και ειδικά εκείνη τη νύχτα, στον δρόμο για το σπίτι, ένιωθα πως τα είχα ζήσει όλα.
(Disclaimer: όταν έφυγα ακόμα δεν είχε τελειώσει το πάρτι)