Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου
Ίσως ήταν ο πιο «ύπουλα γλυκός» τρόπος της μαμάς μου να μου πει να κόψω τα πολλά γλυκά και να προσέχω τα δόντια μου. Εγώ βέβαια άλλα είχα στο μυαλό μου! Το απόγευμα σήμαινε ένα μπολ φρούτα, άραγμα στο δωμάτιο και διάβασμα του «Δόνα Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας»
Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, συνειδητοποιώ πως αυτές οι ιστορίες δεν ήταν απλώς αναμνήσεις αλλά και μικρά μαθήματα που, χωρίς να το καταλάβουμε, μάς συνόδευσαν μεγαλώνοντας. Μάς χάριζαν ένα όμορφο, φωτεινό χαμόγελο που μέχρι και η Δόνα Τερηδόνα θα ζήλευε και ίσως να συνωμοτούσε κρυφά για την… πτώση του.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καλέντης
Παιδικά βιβλία και Ευγένιος Τριβιζάς
Φαντάζομαι πόσο μαγικό ήταν για ένα παιδί να δημιουργεί κάθε φορά μια νέα, δική του ιστορία και πόσο καλό έκανε στη φαντασία μου (που εδώ που τα λέμε, κάλπαζε ασταμάτητα). Ακόμη και σήμερα, αν πέσει ξανά στα χέρια μου, θα διαβάσω μια ιστορία με την ίδια χαρά που θυμάμαι να το κάνω κι όταν ήμουν μικρή.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καλέντης
Η «Ματίλντα»
Εκείνο που την καθιστά πραγματικά μοναδική είναι η φιλαναγνωσία της. Μέσα από την ιστορία της, το βιβλίο αναδεικνύεται σε μηχανισμό ενδυνάμωσης, επιβίωσης και αντίστασης απέναντι στην τοξική πραγματικότητα. Τα βιβλία γίνονται το καταφύγιό της και, μαζί με την αγάπη και τη φιλία, οδηγούν στον θρίαμβο της καλοσύνης κόντρα στην αυταρχική εξουσία. Προσωπικά, μέσα από τη Ματίλντα έμαθα να αγαπώ ουσιαστικά το διάβασμα, ανακαλύπτοντας τη μεταμορφωτική δύναμη που έχει ένα καλό βιβλίο στη ζωή.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός
Όταν ήμουν μικρή, τα βιβλία και τα παιδικά σπάνια ήταν η διέξοδος που επέλεγα – ή που η μαμά μου επέλεγε για μένα. Η φαντασία μου ήταν αδύνατο να χωρέσει σε σελίδες και για αυτό έβρισκε καταφύγιο σε θεατρικά εργαστήρια και σκηνές. Ως μέρος εκείνων των εργαστηρίων και δια στόματος της αγαπημένης μου δασκάλας θεάτρου ανακάλυψα το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι να χαρακτηρίζει τα παιδικά μου χρόνια. Η «Φρικαντέλα – η μάγισσα που μισούσε τα κάλαντα»
Αυτό ωστόσο, φαντάζομαι, πως δεν είναι το κλασικό παιδικό βιβλίο που κάποιος θα επέλεγε, εμένα όμως είναι το αγαπημένο μου. Ίσως γιατί δεν μου το διάβαζε η μαμά μου πριν το ύπνο, αλλά η δασκάλα του θεάτρου μου κάθε Σάββατο – κάνοντας ξεχωριστή φωνή για τη μάγισσα και για το κάθε παιδί. Τώρα που το σκέφτομαι, αυτό ήταν το πρώτο μου παιδικό βιβλίο και η πρώτη μου θεατρική εμπειρία μαζί – the signs were there all along.Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καλέντης
Ένα από τα αγαπημένα μου παιδικά βιβλία, που διάβαζα όταν ήμουν μικρή, είναι «Το φουστάνι με τις πεταλούδες»
Η Μυρτώ παρασύρεται -και μαζί της και εγώ- σε ένα πολυπολιτισμικό ταξίδι αγάπης και αποδοχής, αφού κάθε «φτερωτός άγγελος» της ψιθυρίζει τον τόπο προέλευσής του, το όνομά του, τα όνειρά του και την ελπίδα για έναν κόσμο που τους αγκαλιάζει όλους.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο
Κάποτε – όταν δεν είχαμε μια οθόνη κολλημένη στο πρόσωπο – διαβάζαμε και, μάλιστα, πολύ. Θυμάμαι ότι δεν μπορούσα να κοιμηθώ χωρίς να διαβάσω και μάλιστα με αναμμένο το φως, κάτι που οδηγούσε σε συνεχείς καβγάδες με την αδερφή μου – η οποία, τώρα που το σκέφτομαι, είχε ένα δίκιο. Αποφάσισα, λοιπόν, για το αφιέρωμα αυτό να επιλέξω μια σειρά βιβλίων, που είχε τη δύναμη να μας συμφιλιώνει κάθε φορά, όταν μετά τους (επικούς) καβγάδες μας, βυθιζόμασταν μαζί στις σελίδες του. Τα κάναμε όλα πέρα, όταν ερχόταν η ώρα να λύσουμε το κάθε “μυστήριο” του Κορνήλιου Κρικ.
Οι περιπέτειες του Κορνήλιου ΚρικΚυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη
H αναγνωστική παιδική ηλικία έχει πολλές φάσεις· κι αν μιλάμε για την πρώιμη, σχεδόν νηπιακή κατάσταση, πρέπει να ομολογήσω πως δεν αποχωριζόμουν τη φοβερή τηλεοπτική επιτυχία που έγινε και σειρά εικονογραφημένων βιβλίων (αυτήν αγάπησα εγώ), το «Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ο άνθρωπος» του Αλμπέρ Μπαριγέ
Αλλά για να φτάσω να ονοματίσω το αγαπημένο μου παιδικό βιβλίο θα πρέπει να περάσω στην πιο παράξενη διάλεκτο που είχα συναντήσει στη ζωή μου έως τότε, εκείνη του Αλέξανδρου ΠαπαδιαμάντηΚυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εστία