Όταν όλοι φορούν τη Φρίντα Κάλο σε χαρούμενα μπλουζάκια, αλλά το πραγματικό της πρόσωπο κρυβόταν σε ένα κλειδωμένο μπάνιο για 50 χρόνια,Το προσθετικό πόδι της Φρίντα Κάλο εφαρμοσμένο στην περίτεχνη δερμάτινη μπότα της (1953-54, Μεξικό). Δεξιά: Ο σκληρός γύψινος κορσές που την κρατούσε όρθια λίγο πριν τον θάνατό της (περ. 1954). Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα ανήκουν στον Javier Hinojosa, μέσα από τα σφραγισμένα αρχεία του Ιδρύματος Ντιέγκο Ριβέρα και του Μουσείου Φρίντα Κάλο (Banco de México). Πηγή
Η μόδα ως εργαλείο απόκρυψης και επιβίωσης
Το σφραγισμένο μπάνιο γκρέμισε οριστικά μια τεράστια ψευδαίσθηση. Ο κόσμος λάτρεψε τα περίφημα παραδοσιακά της φορέματα, τα «Tehuana», θεωρώντας τα μια ισχυρή φεμινιστική και πολιτική δήλωση υπέρ των ιθαγενών του Μεξικού. Η αλήθεια, ωστόσο, ήταν πολύ πιο σκοτεινή και πρακτική.
Η ανακάλυψη αυτού του δωματίου διέλυσε τον μύθο της δυστυχισμένης, απομονωμένης ασθενούς. Ανάμεσα στα ορθοπεδικά είδη, βρέθηκαν εκατοντάδες ερωτικές επιστολές προς τους μεγαλύτερους διανοούμενους της εποχής, όπως ο γλύπτης Isamu Noguchi, ο φωτογράφος Nickolas Muray και ο ποιητής Πάμπλο Νερούδα. Η συλλογή μαρτυρά μια γυναίκα με ακόρεστη, σαρκική και πνευματική δίψα, η οποία αρνήθηκε πεισματικά να αφήσει την αναπηρία να της στερήσει τον έρωτα.
Τα ρούχα που βρέθηκαν στο δωμάτιο απέδειξαν ότι η Φρίντα διάλεγε τις μακριές, φαρδιές φούστες και τα βαριά υφάσματα με έναν και μόνο σκοπό: να κρύψει το παραμορφωμένο, ανάπηρο πόδι της και τα τεράστια ορθοπεδικά μηχανήματα που φορούσε από κάτω. Τα κοντά, τετράγωνα μπλουζάκια ήταν ραμμένα έτσι ώστε να χωράνε πάνω από τους γύψινους κορσέτους. Ντυνόταν για να επιβιώσει. Κατασκεύασε έναν τόσο εκθαμβωτικό, πολύχρωμο αντιπερισπασμό στο πάνω μέρος του σώματός της (στεφάνια από λουλούδια, έντονα κοσμήματα, πλεξούδες), ώστε κανείς να μην κοιτάξει ποτέ προς τα κάτω. Κανείς να μην δει τη φυσική της συντριβή.
Η ειρωνεία ενός ειδώλου
Η ιστορία του σφραγισμένου μπάνιου είναι το απόλυτο μάθημα για το πώς η σύγχρονη κοινωνία καταναλώνει τους μύθους της. Πήραμε μια γυναίκα που ζούσε καθημερινά με μορφίνη, με ένα σώμα – φυλακή, και την κάναμε σύμβολο αβίαστης χαράς και μποέμ ανεμελιάς.
Τα αντικείμενα που έμειναν κλειδωμένα για 50 χρόνια στο «Γαλάζιο Σπίτι» στέκουν εκεί για να μας υπενθυμίζουν το πραγματικό κόστος της τέχνης της. Η Κάλο δεν ζωγράφιζε λουλούδια επειδή αγαπούσε την άνοιξη. Ζωγράφιζε τα δικά της, ανοιχτά τραύματα. Και όσο εμείς σήμερα φοράμε το πρόσωπό της σαν επιφανειακό αξεσουάρ, εκείνη θα παραμένει το απόλυτο σύμβολο μιας γυναίκας που πάλεψε να κρατήσει τα δάκρυά της πίσω από μια σφραγισμένη, ξύλινη πόρτα.
12 αποφθέγματα της Φρίντα Κάλο που πρέπει να διαβάσεις!
1.«Με αναφέρουν ως σουρεαλίστρια αλλά δεν είμαι. Ποτέ δεν ήμουν. Ποτέ δεν ζωγράφισα όνειρα. Ζωγράφισα τη δική μου πραγματικότητα».
2.«Ο πόνος, η χαρά και ο θάνατος δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια διαδικασία για την ύπαρξη. Η επαναστατική πάλη σε αυτή τη διαδικασία είναι μια πόρτα ανοιχτή για την ευφυΐα».
3.«Μόνο ένα βουνό μπορεί να γνωρίζει τον πυρήνα ενός άλλου βουνού».
4.«Στο τέλος της ημέρας, μπορούμε να αντέξουμε πολλά περισσότερο από ό,τι νομίζουμε ότι μπορούμε».
5.«Δεχτείτε έναν εραστή που σας κοιτάζει λες και είστε ένα μπισκότο με ουίσκι».
6.«Τίποτε δεν αξίζει περισσότερο από το γέλιο. Είναι δύναμη το να μπορείς να γελάς, να αφήνεις τον εαυτό σου να νιώθει ελαφρύς. Η τραγωδία είναι το πιο γελοίο πράγμα».
7.«Τίποτα δεν είναι απόλυτο. Όλα αλλάζουν, κινούνται, τα πάντα περιστρέφονται, τα πάντα πετούν και φεύγουν μακριά».
8.«Ο λόγος που οι άνθρωποι έπρεπε να επινοήσουμε ή να φανταστούμε ήρωες και θεούς, είναι ο φόβος. Ο φόβος της ζωής και ο φόβος του θανάτου».
9.«Συνήθιζα να σκέφτομαι ότι ήμουν το πιο παράξενο άτομο στον κόσμο, αλλά μετά σκέφτηκα ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι, που πρέπει να υπάρχει κάποιος σαν εμένα. Κάποιος που να αισθάνεται παράξενος και ελαττωματικός, όπως κι εγώ. Προσπαθούσα πολύ να φανταστώ αυτό το άτομο, και φανταζόμουν ότι και αυτό με σκεφτόταν πολύ. Λοιπόν, αν είσαι εκεί έξω και διαβάζεις αυτό, να ξέρεις ότι, ναι, είμαι στ’ αλήθεια εδώ, και είμαι εξίσου περίεργη όπως κι εσύ».
10.«Είμαι η μούσα του εαυτού μου. Εγώ είμαι το θέμα που γνωρίζω καλύτερα. Το θέμα που θέλω να γνωρίζω καλύτερα. Γι’ αυτό ζωγραφίζω αυτοπροσωπογραφίες».
11.«Πόδια, τι σας χρειάζομαι από τη στιγμή που έχω φτερά για να πετάξω;»
12.«Υπήρξαν δύο μεγάλα ατυχήματα στη ζωή μου. Το ένα ήταν με το τρόλεϊ και το άλλο ήταν ο Ντιέγκο. Το δεύτερο ήταν μακράν το χειρότερο».
30 αποφθέγματα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι: «Πολλή δυστυχία έχει έρθει στον κόσμο λόγω της αμηχανίας και των πραγμάτων που μένουν ανείπωτα»
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Lavart .
Η ανακάλυψη αυτού του δωματίου διέλυσε τον μύθο της δυστυχισμένης, απομονωμένης ασθενούς. Ανάμεσα στα ορθοπεδικά είδη, βρέθηκαν εκατοντάδες ερωτικές επιστολές προς τους μεγαλύτερους διανοούμενους της εποχής, όπως ο γλύπτης Isamu Noguchi, ο φωτογράφος Nickolas Muray και ο ποιητής Πάμπλο Νερούδα. Η συλλογή μαρτυρά μια γυναίκα με ακόρεστη, σαρκική και πνευματική δίψα, η οποία αρνήθηκε πεισματικά να αφήσει την αναπηρία να της στερήσει τον έρωτα.
30 αποφθέγματα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι: «Πολλή δυστυχία έχει έρθει στον κόσμο λόγω της αμηχανίας και των πραγμάτων που μένουν ανείπωτα»