Στέλνουμε τα παιδιά σε γκρίζα,με της καρδιάς τη φλόγα, με του Λόγουτη δύναμη, ξεσκέπαστα, καθάρια,και με τα χέρια, και με τα μαχαίρια,τον τόπο πάρτε.Τα ταξίματα φέρτε στης Αλήθειαςτης ιερής το βωμό και τα σφαχτάρια.Στον τόπο απάνου όχι πολέμων κάστρα·τα σκολειά χτίστε!γερά θεμελιωμένα, από της χώραςακάθαρτης, πολύβοης, αρρωστιάραςμακριά μακριά τ’ ανήλιαγα σοκάκια,τα σκολειά χτίστε!περίσσια ανοίχτε, να ‘ρχεται ο κυρ Ήλιος,διαφεντευτής, να χύνεται, να φεύγη,ονειρεμένο πίσω του αργοσέρνο-ντας το φεγγάρι.μαϊστράλια και βοριάδες και μελτέμιαμε τους κελαϊδισμούς και με τους μόσκους·κι ο δάσκαλος, ποιητής· και τα βιβλίανα είναι σαν κρίνα.και τα βιβλία σαν τα τραγούδια να είναι!Στη γη της ομορφιάς, αρματωμένητην Επιστήμη, η Ομορφιά, χαρά της!αρχή σοφίας!για το δροσό στης ρεματιάς τη χάρη,για τον καρπό σπάρτε τ’ αμπέλια, ας είναιτ’ αγαθά τους αγνά κρασιά, και ας είναιγούρμα σταφύλια,Όπου απλωσιά, όπου ψήλωμα, όπου υγεία,στα πέλαα ν’ αγναντεύουν τα καράβιακαι τους αϊτούς να λαχταράν και τ’ άστραστα ουράνια παλάτια.και πύργους πολεμόχαρους υψώστεκαι βαρδιατόρους βάλτε να κρατάνεμακριά μακριά τον ψεύτη και τον πλάνοτης Ρωμιοσύνης.και πιάνει και καρφώνει και σκοτώνει·του φτερωτού πιο απ’ όλα κυνηγάρης,αρχίζοντας από τις πεταλούδες,φτάνει στη Σκέψη.
Το απόφθεγμα της ημέρας από Γκυ ντε Μωπασάν: «Οι πιστοί άνδρες αγαπούν τις γυναίκες, ενώ…»