Ο έρωτας με τη γυναίκα που «μάγεψε» Νίτσε και Φρόυντ. Ο Ρίλκε έζησε έναν θυελλώδη έρωτα με τη Λου Αντρέας-Σαλομέ, μια από τις πιο εκθαμβωτικές διανοούμενες της εποχής.
Η Σαλομέ ήταν η ίδια γυναίκα για την οποία ο Νίτσε είχε πάθει εμμονή (και τον είχε απορρίψει), ενώ αργότερα έγινε στενή συνεργάτιδα του Φρόυντ. Εκείνη τον ονόμασε “Ράινερ” (το πραγματικό του όνομα ήταν Ρενέ) και τον έμαθε πώς να βλέπει τον έρωτα ως μέσο πνευματικής εξέλιξης και όχι ως απλή προσκόλληση.
Τα γράμματα γράφτηκαν για έναν άγνωστο θαυμαστή. Το συγκεκριμένο απόφθεγμα προέρχεται από το θρυλικό βιβλίο «Γράμματα σε έναν Νέο Ποιητή». Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Ρίλκε έγραψε αυτά τα γεμάτα σοφία γράμματα όταν ήταν μόλις 27-28 ετών! Απευθυνόταν στον Φραντς Κάπους, έναν 19χρονο δόκιμο αξιωματικό που του είχε στείλει μερικά ποιήματά του ζητώντας συμβουλές. Ο Ρίλκε του απάντησε με επιστολές που έμελλε να αλλάξουν την παγκόσμια λογοτεχνία.
Ο απόλυτα ποιητικός (και τραγικός) θάνατος από ένα τριαντάφυλλο. Ο θάνατος του Ρίλκε κρύβει έναν μύθο που ταιριάζει απόλυτα στο ρομαντικό του προφίλ. Ενώ έπασχε από αδιάγνωστη λευχαιμία, η κατάστασή του επιδεινώθηκε ραγδαία όταν τρυπήθηκε από το αγκάθι ενός τριαντάφυλλου που προσπαθούσε να κόψει για μια επισκέπτρια. Η πληγή μολύνθηκε, δεν έκλεινε ποτέ λόγω της ασθένειας, και τον οδήγησε στο τέλος.
«Έρωτας δε θα πει ν’ ανοίγεσαι ευθύς, να δίνεσαι, να ενώνεσαι με κάποιον Άλλον (τι θα ήταν, άλλωστε, η ένωση δυο όντων ακαθόριστων ακόμα, ατέλειωτων, ανοργάνωτων;)˙ είναι μια σπάνια ευκαιρία για να ωριμάσεις, ν’ αποχτήσεις μιαν υπόσταση δική σου, να γίνεις εσύ ένας ολόκληρος Κόσμος, για χάρη κάποιου άλλου, αγαπημένου προσώπου˙ είναι μια υψηλή, ακράτητη αξίωση, που σε χρίζει εκλεκτό της και σε σπρώχνει προς τ’ απέραντα πλάτη. Μόνο έτσι θά ‘πρεπε να μεταχειρίζονται οι νέοι τον έρωτά τους: σαν ένα καθήκον που τους υποχρεώνει να εργάζονται αδιάκοπα στο μέσα τους κόσμο “ν’ ακρομάζονται και να σφυροκοπάνε νύχτα-μέρα”». – Ράινερ Μαρία Ρίλκε
Επίκουρος: 8 αποφθέγματα για τη φιλία και την τέχνη του να ζεις