Γιατί ο πιο παρεξηγημένος φιλόσοφος της αρχαιότητας πίστευε ότι η μεγαλύτερη ηδονή δεν είναι το φαγητό, αλλά ένας καλός φίλος;
Πριν διαβάσεις τα λόγια του ανθρώπου που προσπάθησε να μας απελευθερώσει από το άγχος του θανάτου και την απληστία, δες 2 πράγματα που θα αλλάξουν τον τρόπο που καταλαβαίνεις τη λέξη «επικούρειος».
2 facts για τον Επίκουρο πριν προχωρήσεις:
- Ο «Κήπος» των ίσων (και των «περιθωριακών»): Η σχολή του Επίκουρου στην Αθήνα ονομαζόταν «Κήπος». Σε αντίθεση με τις αυστηρές ακαδημίες του Πλάτωνα ή του Αριστοτέλη, ο Επίκουρος έκανε κάτι αδιανόητο για την εποχή: δεχόταν γυναίκες και δούλους. Για εκείνον, μπροστά στον πόνο και την ανάγκη για ευτυχία, όλοι οι άνθρωποι ήταν ίσοι. Δεν υπήρχε ελίτ, μόνο μια κοινότητα φίλων.
- Η Φιλοσοφία ως «Χάπι»: Ο Επίκουρος δεν συμπαθούσε την αφηρημένη θεωρία. Αν μια φιλοσοφική ιδέα δεν σε βοηθούσε να κοιμηθείς πιο ήρεμα το βράδυ, την απέρριπτε. Έβλεπε τον εαυτό του ως «γιατρό της ψυχής» και δημιούργησε το περίφημο Τετραφάρμακο: Μη φοβάσαι τον Θεό, μη φοβάσαι τον θάνατο, το καλό αποκτιέται εύκολα, το κακό αντέχεται εύκολα.
Το απόφθεγμα της ημέρας από τον Γιούνγκ: «Τα παιδιά εκπαιδεύονται από αυτό…»
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Lavart .