Τα γυρίσματα διήρκεσαν έως τον θάνατο του Ηλιάκη το 2017, ενώ η συνολική παραγωγή του ντοκιμαντέρ, μίας πολύ προσωπικής δουλειάς για τον σκηνοθέτη, απλώθηκε σε βάθος δεκαετίας, τόσο λόγω της φύσης της ταινίας όσο και για λόγους χρηματοδότησης της παραγωγής. «Η σχέση μου με τον Λευτέρη ήταν ταυτόχρονα και η επαφή μου με ένα εκρηκτικό κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας του τόπου μας», σημειώνει ο Αλ.Παπαθανασίου και προσθέτει: «Αποφάσισα να προσεγγίσω το θέμα μου με μια αφηγηματική γλώσσα που να με εμπνέει και ως δημιουργό και ως άνθρωπο».
Ο Ηλιάκης μάλιστα καταφέρνει παρά τη βεβαρυμένη υγεία του να μας ξεναγήσει στο πιο ξακουστό λημέρι του ΕΛΑΣ στην Κρήτη, το Μιτάτο των Βίγλιδων, αλλά και στη φυλακή Ιτζεδίν των Χανίων (σ.σ. ο Ηλιάκης φυλακίστηκε από το 1951-1963 και από το 1967-1974 στις Φυλακές Καλαμίου του Ιτζεδίν και στις φυλακές Λασιθίου, Αίγινας και Κορυδαλλού). Ένας από τους συγκρατούμενούς του στο Ιτζεδίν υπήρξε και ο Γιώργος Μωραΐτης, που επίσης μιλά στην ταινία για την άγρια αντικομμουνιστική προπαγάνδα του ’50 και μοιράζεται τις εμπειρίες τους από τη φυλακή, όπου, όπως λέει, τους έβαζαν να ακούν μαγνητοφωνημένα βασανιστήρια, ενώ οι ίδιοι έκρυβαν το τρανζιστοράκι στα πιο απίθανα μέρη.
Η ταινία προβλήθηκε σε πολυάριθμα φεστιβάλ, όπως το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, ενώ διακρίθηκε στα Φεστιβάλ Χανίων (Ειδική Μνεία) και Ιεράπετρας (2ο Βραβείο). Επίσης απέσπασε το βραβείο κοινού (Audience Favorite) στο Workers Unite Film Festival στις ΗΠΑ.
Στην πρεμιέρα της ταινίας θα δώσει το παρών ο σκηνοθέτης ενώ ην Κυριακή 22 Φεβρουαρίου, μετά την προβολή, θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με το κοινό παρουσία του ίδιου και του ιστορικού Γιώργου Μαργαρίτη.