Ο Olivier Laxe είναι Ισπανός σκηνοθέτης με έντονη παρουσία στο ευρωπαϊκό arthouse σινεμά, γνωστός για το υπαρξιακό και πνευματικό βάθος των ταινιών του. Το έργο του συχνά ισορροπεί ανάμεσα στον ρεαλισμό και την αφαίρεση, εξερευνώντας την ανθρώπινη πίστη, την απώλεια και την ανάγκη για νόημα. Με το SiratΤο Sirat ασχολείται έντονα με το πένθος, την απώλεια και τα εσωτερικά ταξίδια. Είναι μια ταινία που μιλά τόσο για την ελπίδα όσο και για μια προειδοποίηση σχετικά με την εποχή μας. Πόσο σε ενδιέφερε να ισορροπήσει ανάμεσα σε αυτά τα δύο;Πιστεύω ότι ως καλλιτέχνες έχουμε την ευθύνη να δίνουμε καλά νέα, αλλά φυσικά οφείλουμε να είμαστε και ρεαλιστές. Μιλώντας προσωπικά, είμαι ένας άνθρωπος που έχει πολλή ελπίδα για την ανθρωπότητα. Και αυτή τη στιγμή ζούμε μια πολύ ιδιαίτερη και ταυτόχρονα διεγερτική περίοδο. Αλλάζουμε εποχή, και αυτό είναι σκληρό. Είναι δύσκολο. Είναι επώδυνο. Όμως έτσι είναι. Είμαι πεπεισμένος ότι αυτή η αλλαγή είναι για καλό. Και νομίζω ότι αυτό υπάρχει και μέσα στην ταινία.Δεν αναφέρεις ποτέ ξεκάθαρα τον χρόνο και την εποχή στην οποία τοποθετείται η ταινία, και αυτό μοιάζει απολύτως συνειδητό.Δεν συμφωνώ απόλυτα, γιατί σε μια σκηνή βλέπουμε ένα κινητό τηλέφωνο. Παρ’ όλα αυτά, θα μπορούσε να είναι σήμερα ή σε 25 χρόνια από τώρα. Μου αρέσει η αφαίρεση σε κάποιο βαθμό. Όταν κάναμε την ταινία, φοβόμασταν πολύ μήπως γεράσει γρήγορα. Θέλαμε να μιλήσουμε για τον άνθρωπο του σήμερα: τους φόβους, τα όνειρα και τον πόνο του.Βλέποντας την ταινία, αναρωτήθηκα πώς μπορεί να γράφτηκε το σενάριο, αφού η μουσική είναι ο πυρήνας της. Πώς περιγράφεις τη μουσική μέσα από λέξεις;Νιώθω ότι η ταινία συνομιλεί με την αρχαία Ελλάδα. Χωρίς να τη ρομαντικοποιώ ή να την εξιδανικεύω, το SiratΚάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο YoutubeΓίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
Λιγότερο απο 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Archives – ertnews.gr .
