Η τσουκνίδα (Urtica dioica L. / Urtica urens L.) είναι από εκείνα τα φυτά που μοιάζουν να κουβαλούν δύο όψεις. Από τη μία, ένα ενοχλητικό ζιζάνιο στις άκρες των δρόμων και των χωραφιών. Από την άλλη, ένα από τα πιο πολύτιμα άγρια βρώσιμα της μεσογειακής παράδοσης. Αγαπημένη εικόνα τα ματσάκια τσουκνίδας στους πάγκους των λαϊκών αγορών. Στέκομαι μπροστά τους και μοσχοβολούν σαν φρεσκοκομμένη πίτα εποχής, ένα άρωμα που προϊδεάζει για την άνοιξη.Η καταγραφή αυτή σε ένα από τα βασικά κείμενα της μεσαιωνικής μοναστικής ιατρικής δείχνει ότι η τσουκνίδα δεν χάθηκε στη μετάβαση των εποχών, αλλά παρέμεινε ενεργό μέρος της καθημερινής πρακτικής.• 2 ματσάκια φρέσκο κρεμμυδάκι
• άνηθος και μάραθος
• ελαιόλαδο, αλάτι, πιπέρι
• λίγη μυζήθρα (προαιρετικά)
• παραδοσιακό φύλλο
Οδηγίες
Ζεματίζετε ελαφρά την τσουκνίδα, τη στραγγίζετε καλά και την ψιλοκόβετε. Την ανακατεύετε με το κρεμμύδι και τα μυρωδικά, αλατοπιπερώνετε και δένετε το μείγμα με ελαιόλαδο. Γεμίζετε το φύλλο, χαράζετε ελαφρά και ψήνετε μέχρι να ροδίσει.
