Skip to content
Διάρκεια άρθρου: Λιγότερο απο 1 λεπτό Λεπτά

Η Γεωργία Τσαγκαράκη μιλά στην Popaganda για τη λεπτή γραμμή που χωρίζει την κωμωδία από το τραύμα

Η Γεωργία Τσαγκαράκη είναι ηθοποιός, σκηνοθέτις, συγγραφέας και εκπαιδευτικός θεάτρου, με σπουδές θεάτρου στην Αγγλία και πολυετή καλλιτεχνική δραστηριότητα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τη δραματοθεραπεία και την αρχαία τραγωδία, ενώ μέσα από τη δουλειά της διερευνά τη σχέση της τέχνης με την προσωπική έκφραση και την αυτογνωσία.

Τι έχεις σκηνοθετήσει στη Χιλή;

Έχω σκηνοθετήσει και πάλι τις Βάκχες του Ευριπίδη. Τα τελευταία δέκα χρόνια δουλεύω πάνω στον Ευριπίδη και έχω παρουσιάσει τη δουλειά αυτή στη Χιλή, στην Αμερική, στη Ρουμανία και στη Βουλγαρία, κάθε φορά με διαφορετικούς ανθρώπους και με διαφορετικές σκηνοθετικές προσεγγίσεις. Είναι μια έρευνα που κάνω πάνω στο έργο, πάνω στη δύναμη της έκστασης, της σκηνικής έκστασης και της ένθεης κατάστασης, σε συνδυασμό με στοιχεία της παράδοσης των χωρών που επισκέπτομαι. Ασχολούμαι πολύ με την αρχαία τραγωδία. Αυτό είναι το άλλο μου κομμάτι.

Το τραύμα είναι ο πυρήνας αυτής της παράστασης. Πώς το αντιμετωπίζουν οι λαοί στους οποίους έχεις εργαστεί; 

Μπορώ να σου απαντήσω για το πώς δουλεύω το τραύμα σε διάφορες χώρες μέσα από τη θεατρική δουλειά μου, που έχει να κάνει πάρα πολύ με τη δημιουργία ασφαλούς ομάδας και την επαφή με την παράδοση και τα παραδοσιακά στοιχεία κάθε χώρας, δηλαδή με την επιστροφή σε παραδοσιακούς ήχους και βιώματα. Το τραύμα εμφανίζεται μέσα από τα διαγενεακά τραύματα, τα οποία ταλαιπωρούν όλους τους λαούς, είτε έχουν να κάνουν με πολέμους είτε με δικτατορίες είτε με ξεριζωμούς. Εμφανίζεται και μέσα από οικογενειακές υποθέσεις και δυσκολίες. Ο κάθε λαός έχει το δικό του τραύμα, το τραύμα της χώρας του και ο κάθε άνθρωπος κουβαλάει μαζί και το τραύμα της οικογένειάς του. Εγώ, μέσα στις ομάδες μου, το αντιμετωπίζω δουλεύοντας με τον ρυθμό, τη μουσική και τη σύνδεση. Οι άνθρωποι νιώθουν ασφαλείς μέσα στις ομάδες και έτσι ο καθένας ενδυναμώνεται και έρχεται ίσως πιο εύκολα αντιμέτωπος με τις δυσκολίες του. Πάντα μέσα από τη αισθητική απόσταση που χαρακτηρίζει το θέατρο.

 Ποια είναι η γνώμη σου για το θέατρο αυτή τη στιγμή, όπως το βιώνουμε στην Ελλάδα;

Το θέατρο στην Ελλάδα έχει πολύ ωραίο vibe. Υπάρχουν πολλοί νέοι άνθρωποι που τολμούν. Με θράσος, με κέφι, με άγνοια κινδύνου. Πολλές φορές και με έπαρση. Δεν θεωρώ, όμως, ότι αυτό είναι απαραίτητα κακό, γιατί συχνά δημιουργούνται πολύ ωραία πράγματα. Θεωρώ ότι η ισορροπία ανάμεσα στη νέα φωνή που τολμά και στην παλαιότερη φωνή, η οποία δεν πρέπει να εφησυχάζει και να παλιώνει, είναι πολύ σημαντική. Γιατί αυτός είναι ένας άλλος κίνδυνος, να θεωρεί κάποιος ότι τα γνωρίζει όλα και ότι δεν έχει τίποτα άλλο να ανακαλύψει. Εκεί μπορεί να δημιουργηθεί μια κλειστότητα, μια καχυποψία. Ο συνδυασμός, όμως, αυτών των δύο στοιχείων που συνυπάρχουν στην Αθήνα είναι μαγικός.

Το πρωτότυπο άρθρο https://popaganda.gr/art/theatre/theatre-dance-interview/i-georgia-tsagkaraki-mila-stin-popaganda-gia-ti-lepti-grammi-poy-chorizei-tin-komodia-me-to-trayma/ ανήκει στο ΘΕΑΤΡΟ Archives – POPAGANDA .
‹