Από την πρώτη συνάντηση στα γραφεία του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 
Είναι πολλά τα άτομα που συνέβαλαν στο να δημιουργηθεί αυτό το ψηφιδωτό μνήμης μιας ιστορίας 70 χρόνων μέσα από τα μάτια τους. Ομαδική υπόθεση ήταν και η αναζήτησή του αρχειακού υλικού, ένας μεγάλος άθλος μα σημαντικό στοιχείο της όλης αφήγησης.
Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου είναι το μακροβιότερο μας φεστιβάλ, πιο παλιό κι από κάποια ονομαστά της Ευρώπης. Φανταστείτε ότι εξαιτίας του Φεστιβάλ και του τότε καλλιτεχνικού διευθυντή Περικλή Κούκου, όταν το μετρό έκλεινε νωρίς εκείνος πέτυχε να φεύγει το τελευταίο δρομολόγιο πιο αργά για να το προλαβαίνουν οι θεατές του Ηρωδείου. Τόσο άμεσα συνδεδεμένο με την κοινωνία είναι το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Ένας ζωντανός οργανισμός που συνδέεται με την κοινωνία και διδάσκει καλλιτέχνες και θεατές πολιτισμό, αυτό προσπαθήσαμε ν’ αποτυπώσουμε στο ντοκιμαντέρ γιατί αυτό τελικά μένει. Ο πολιτισμός και οι μνήμες που άφησε αυτή η ιστορία των 70 χρόνων που πέρασαν. Από το πώς ξεκίνησε το 1955 και πώς εξελίχθηκε ίσαμε το 2025. Κλείνοντας με τα λόγια του Διονύση Φωτόπουλου:
«Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου δεν είναι ένα αστείο πράγμα. Είναι τμήμα της πνευματικής οντότητας της χώρας».