
Συμμορία ληστών τραπεζών μετατρέπει τη δράση της σε διαδικτυακό θέαμα που γίνεται viral στα social media, αποκτώντας σταδιακά τεράστια δημοτικότητα. Ένας φρικαρισμένος πράκτορας του FBI «στρατολογεί» ευφυή αναλύτρια λογισμικών που βρίσκεται υπό κατ’ οίκον περιορισμό για πλημμελήματα, μπας και εντοπίσει τα ψηφιακά ίχνη των ληστών.
Ιδού και μία εξαιρετικά χρήσιμη (και τόσο επίκαιρη σε timing) ταινία! Στην εποχή του εντονότερου κοινωνικού αναβρασμού που έχουμε δει εδώ και δεκαετίες (ειδικά) στην Ευρώπη, με τις ασταμάτητες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στη Γαλλία να επεκτείνονται σχεδόν παντού, αναζητώντας δίκαιες λύσεις φυγής από την οικονομική και στεγαστική κρίση, δίπλα σε τράπεζες που αυξάνουν διαρκώς τα πλεονάσματά τους και τις Αρχές να στηρίζουν μονάχα τη διαφθορά της εξουσίας, το «Πώς να Ληστέψεις μια Τράπεζα» έρχεται να δυναμιτίσει επαναστατικά το μυαλό της Gen Z, μιλώντας τη γλώσσα της σε tempo, περιεχόμενο και στυλ αφήγησης.
Η ομάδα του Ράιαν θυμίζει κάπου το μοτίβο της δράσης του Ρομπέν των Δασών, δεν ενδιαφέρεται ν’ αποκομίσει οικονομικά οφέλη, αλλά επιχειρεί να παρουσιάσει τις πράξεις της ως μια ιδιότυπη εξέγερση απέναντι στο τραπεζικό σύστημα και τις οικονομικές ανισότητες. Κάθε ένα από τα μέλη της έχει προσωπική εμπειρία «καψίματος» από το σύστημα, κουβαλά σκληρά τραύματα (έως και ανθρώπινης απώλειας) και εκδικείται οργανώνοντας ληστείες τις οποίες βιντεοσκοπεί κι ανεβάζει στο YouTube ή έχει μέχρι και το (ακόμη μεγαλύτερο) θράσος να τις πραγματοποιεί live για τα εκατομμύρια των followers της!
Αυτή η ιδέα της γενναίας αναδιανομής πλούτου με τη βοήθεια μασκών με κεφάλια ζώων, αυτόματων όπλων (με πλαστές ή όχι σφαίρες, ανάλογα με την επικινδυνότητα της φάσης) και μιας κάμερας που μεταδίδει τα πάντα στο διαδίκτυο αποκτά μια κάποια παιχνιδίστικη γοητεία αρχικά, για να αντικατασταθεί από μία σαφή πρόταση προς τον θεατή να… κρατήσει σημειώσεις συμβουλών για αντιμετώπιση της κατάστασης στην πραγματική ζωή, όσο και… κοπιαρίσματος συμπεριφορικών λεπτομερειών με σκοπό τη ληστεία μιας τράπεζας!
Ο Ντέιβιντ Λιτς εγγυάται το ψυχαγωγικό κομμάτι του έργου, όμως, η κύρια δυναμική του εμφανίζεται όταν οι ήρωες του «Πώς να Ληστέψεις μια Τράπεζα» αντιμετωπίζουν την εξέλιξη της εγκληματικής πορείας τους με σοβαρότητα και θανατερό κυνισμό, μεταδίδοντας έξω από τη μεγάλη οθόνη ένα μήνυμα συμπαράστασης και ιδεατής (μελλοντικής) σύμπραξης με το κοινό της ταινίας. Ως τελικό αποτέλεσμα, το φιλμ ταυτίζεται με το επίσης θαυμάσιο «Πάση Θυσία» (2016), λες κι εκείνο έπαθε… «Joker» (2019)! Ο Λιτς δεν επιχειρεί να υποδυθεί έναν συντηρητικό κοινωνικό αναλυτή που θα σου τα πει «πλαγίως», αφήνοντας υπόνοιες εξυπηρέτησης… διαφορετικών συμφερόντων. Δεν έχει σκοπό να παραδώσει ένα κάποιο βαρύγδουπο μάθημα περί καπιταλισμού, ηθικολογώντας σε σχέση με την παρανομία. Σου λέει απλά και τολμηρά να βροντοφωνάξεις «κάτω οι τράπεζες, ζήτω οι ληστές» (!) και να πάρεις μέρος σε κάτι πραγματικά αναρχικό και μαζικό ως μοναδική ελπίδα σωτηρίας!
Ναι, ως έργο αποτελεί μία μυθοπλαστική φαντασίωση με «ρομαντικές» αφέλειες που ξεπερνούν τη δύναμη του εφικτού, όμως, όταν το σενάριο συναντά (και) το αληθινό δράμα ή την τραγωδία των συνεπειών της κερδοφορίας των τραπεζών απέναντι στην ανθρώπινη αδυναμία και ευαλωτότητα, τότε η διάθεση της συμπόνιας και της απόλυτης ταύτισης βράζει μέσα σου. Με αγωνιστικό τρόπο, που παράλληλα δεν ξεχνά ποτέ να γίνεται (και) διασκεδαστικός. Ή μακάβρια δυσάρεστος (όπως στη σεκάνς της έξυπνης χρήσης του «Karma Police» των Radiohead).
Εάν (ως εναλλακτικό παράδειγμα) το «Fight Club» (1999) ήταν μία έκφραση άμυνας μέσω της φαντασίας ενάντια στην εξαθλίωση της κανονικότητας, το «Πώς να Ληστέψεις μια Τράπεζα» αποτελεί μία πιο pop (και ρεαλιστική!) αντιπρόταση πολιτικού σινεμά που σε ξαφνιάζει σαν απότομη σφαλιάρα η οποία εκτονώνεται επάνω σου για να σε αφυπνίσει, μπας και μπορέσεις ποτέ να λογαριαστείς με τους ληστρικούς κανόνες μιας αγοράς που λειτουργεί πιο επικίνδυνα και ύπουλα ακόμη κι από έναν κάτοχο οπλοπολυβόλου ο οποίος μπουκάρει με προφανείς διαθέσεις μέσα σε μια τράπεζα για να πλήξει τη «νομιμότητα» των δικών της εγκλημάτων. Κοινώς… ποιος ληστεύει ποιον;


