Skip to content
Διάρκεια άρθρου: Λιγότερο απο 1 λεπτό Λεπτά

Μια φάλαινα 175 ετών – Γιατί ο Μόμπι Ντικ συγκινεί ακόμα | ΤΟ ΒΗΜΑ

Google Button Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

Σχετικά με τη βαθύτερη συγγένεια και τη «συνομιλία» ανάμεσα στον Μέλβιλ και τον Όμηρο, ο Κώστας Ακρίβος επισημαίνει ότι υπάρχει μια ουσιαστική διδυμία ως προς την εξέλιξη της περιπέτειας και την έννοια του ταξιδεύειν. «Από εκεί και πέρα, όλες οι τεχνικές στην αφήγηση που χρησιμοποιεί και ο Όμηρος και ο Μέλβιλ τείνουν και οδεύουν προς το πολύ μεγάλο κατόρθωμα: το “γνώθι σαυτόν”. Το να γνωρίσεις το ποιος είσαι, ποιες είναι οι ικανότητες και οι δυνατότητές σου, η σχέση σου με τους άλλους ανθρώπους και το πώς μπορείς να κατακτήσεις τον άλλον κόσμο, κατακτώντας πρώτα απ’ όλα τον εαυτό σου. Αυτή πιστεύω είναι η συγγένεια που υπάρχει ανάμεσα στους δύο μεγάλους δραματουργούς, τον Όμηρο και τον Μέλβιλ».

Σχολιάζοντας τη σύμπτωση της ταυτόχρονης παρουσίας του βιβλίου του, της θεατρικής παράστασης και της εικαστικής έκθεσης, ο συγγραφέας μοιράζεται μια ενδιαφέρουσα αναδρομή στο παρελθόν. «Αυτή η τυχαία, πολύ ευχάριστη σύμπτωση των τριών γεγονότων μου θυμίζει κάτι παραπλήσιο που είχε σημειωθεί τη δεκαετία του ενενήντα, όταν στο Βόλο έγινε ένα παγκόσμιο συνέδριο για τον μύθο του Μόμπι Ντικ. Το οργάνωσε ο Αθανάσιος Χριστοδούλου και ήρθαν από όλο τον κόσμο πολλοί Αμερικανοί που ξέρουν πολύ καλά το έργο. Οι εργασίες γίνονταν στο πανεπιστήμιο και τυχαία, με έναν ανεξήγητο, μυστηριώδη τρόπο, εμφανίστηκε στον Παγασητικό κόλπο μια μικρή φάλαινα. Κάτι που δεν είχε σημειωθεί και δεν είχε εμφανιστεί ποτέ εδώ πέρα, και όλοι οι δημοσιογράφοι και οι εφημερίδες έγραφαν τότε για αυτή τη σύμπτωση».

Στην ερώτηση για το κατά πόσο ένα τόσο απαιτητικό κείμενο μπορεί να σταθεί στη σημερινή εποχή της ταχύτητας και της αποσπασματικής προσοχής, ο Κώστας Ακρίβος δείχνει αισιόδοξος. «Έχουμε φτάσει σε επίπεδο πλέον όλοι μας, είτε μικρής είτε μεγάλης ηλικίας, να κουραζόμαστε να διαβάζουμε μεγάλα κείμενα και πολυσέλιδα βιβλία. Μπορεί να έχουμε αυτή την άποψη για τη σημερινή αναγνωστική γενιά, αλλά έρχονται κάποια βιβλία και κάποια περιστατικά που μας εκπλήσσουν ευχάριστα. Δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει ότι ένας σημερινός εικοσιπεντάχρονος ή τριαντάχρονος μπορεί να πάρει στα χέρια του και να διαβάσει τον Μόμπι Ντικ. Ακόμη και όταν εκδόθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90, παρότι δεν υπήρχε αυτή η ταχύτητα στην ενημέρωση και η ταχυφαγία, υπήρχε ο ίδιος προβληματισμός: “μα ποιος θα καθίσει να διαβάσει εννιακόσιες σελίδες που θέλουν συγκέντρωση και προσήλωση;”. Σήμερα τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα, ας μείνουμε όμως στο επίπεδο της ελπίδας ότι και οι σημερινές γενιές θα το ανακαλύψουν».

Τέλος, αναφορικά με το τι ελπίζει να αποκομίσει ο αναγνώστης από τα «6+1 σημειώματά» του, ο Κώστας Ακρίβος παρομοιάζει το βιβλίο του με την πρώτη μπουκιά ενός πλούσιου γεύματος. «Θα ήθελα να μείνει η εισαγωγική γεύση για το κύριο μενού και το πολύ ωραίο, δυνατό πιάτο που θα ακολουθήσει, που θα είναι ο Μόμπι Ντικ. Ένα είδος αναγνωστικού ορεκτικού, να το πω έτσι».

Το πρωτότυπο άρθρο https://www.tovima.gr/2026/11/03/books-ideas/i-aneksantliti-goiteia-tou-mompi-ntik/ ανήκει στο βιβλίο – ΤΟ ΒΗΜΑ .
‹ ›