
Πρόκειται για μια ταινία που είναι ένα σπάνιο, ποιητικό ντοκουμέντο που στοιχειώνει τον θεατή, επιβεβαιώνοντας ότι οι πιο βαθιές σκιές είναι εκείνες που κουβαλάμε μέσα μας.
Ο Ακινόλα Ντέιβις Τζούνιορ παραδίδει ένα ώριμο, βαθιά ανθρώπινο έργο, όπου το πολιτικό μετατρέπεται σε υπαρξιακό και το ιδιωτικό σε συλλογικό.
Η παιδική ηλικία μοιάζει ως ένας εύθραυστος παράδεισος λήθης, που ραγίζει ανεπανόρθωτα τη στιγμή που το παιδί αντικρίζει την ανθρώπινη τρωτότητα του πατέρα του. Ακολουθήστε το Andro στο Facebook
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Σινεμά | Andro .

