Σε περίπτωση που δεν το έχετε καταλάβει, η κρίση μέσης ηλικίας έχει πλέον μετακινηθεί. Τελευταία το κατάστημα διαθέτει κατά βάση κρίση της «όψιμης νεαρής ηλικίας». Έρχεται περίπου πενήντα χρόνια νωρίτερα και αφορά στη μεταμόρφωση από θεωρητικό ενήλικα σε πραγματικό ενήλικα που έχει τον προσωπικό του λογιστή και ξέρει τι θέλει να κάνει στη ζωή του.
Η σχέση του πρωταγωνιστή με την Ίρις είναι ίσως μια από τις πιο φωτεινές πτυχές της ταινίας. Η μουσική που ηχογραφούν μαζί είναι συχνά αλλόκοτη και ακατέργαστη, όμως αποτελεί την απόδειξη πως υπάρχει ένας τρόπος να εκφραστείς χωρίς να παραμένεις εγκλωβισμένος στην έννοια της προοπτικής. Περισσότερο, όμως, ξεχωρίζει το γεγονός πως ο Παρπέι δεν οδηγείται στην «εύκολη» λύση του ερωτισμού και επιλέγει να επιχειρηματολογήσει υπέρ των φιλικών σχέσεων και της υποστήριξης που μπορείς να πάρεις από αυτές. Άλλωστε, η ταινία είναι βασισμένη στις δικές του εμπειρίες από τον κόσμο της εναλλακτικής μουσικής. Το «Ένα Φως που δεν Σβήνει Ποτέ», πάντως, δεν είναι μια ταινία που θα σε εγκαταλείψει μέσα στην κρίση, ούτε μια που θα την δεχτεί ως το επόμενο φυσικό βήμα της ενηλικίωσης. Αντιθέτως, θα προσπαθήσει να δώσει τη λύση ώστε να βγούμε από αυτή. Την έχουμε δει και την έχουμε ακούσει πολλές φορές, είναι κλισέ, αλλά δεν σταματά να είναι αποτελεσματική· είναι το «μαζί». Το «Ένα Φως που δεν Σβήνει Ποτέ» κυκλοφορεί στους κινηματογράφους στις 22 Οκτωβρίου από την Amorsa Films. Διαβάστε περισσότερες κριτικές για τις ταινίες που παίζονται.Μαζί είναι καλύτερα
