
Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή
AP PHOTO/PETER STACKPOLE
Στα σημειώματά του, ο Στάινμπεκ δεν κρύβει ούτε την κόπωσή του, γράφοντας για πόνους στα δάχτυλα από τα μολύβια, για πληγές που προστατεύει με βερνίκι νυχιών, για στομαχόπονους και άγχος. Επί χρόνια αναζητούσε «το τέλειο μολύβι», πριν καταλάβει ότι το πρόβλημα δεν ήταν το εργαλείο αλλά ο ίδιος.
Η αμφιβολία προβλημάτισε και ακολούθησε τον Στάινμπεκ για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Προβλέπει, μάλιστα, ότι πριν τελειώσει το βιβλίο θα το μισήσει «με θανατηφόρο μίσος», ότι θα θεωρήσει τη μέρα που ξεκίνησε την πιο άτυχη της ζωής του και ότι το αίσθημα αυτό θα κορυφωθεί γύρω στην 500ή σελίδα.
Άλλες φορές περιγράφει τον εαυτό του να «χασομεράει», τη φωτιά να σβήνει και το μυαλό του να συμπεριφέρεται «σαν κακό παιδί, θεληματικό και ειρωνικό». Υπήρχαν, όμως, και μέρες μεγάλης ικανοποίησης: «Δεν έχω ποτέ απολαύσει τόσο τη δική μου δουλειά όσο αυτό το βιβλίο», γράφει σε ένα σημείο.
Ο Στάινμπεκ άρχισε να κρατά ημερολόγιο εργασίας το 1938, ενώ έγραφε τα «Σταφύλια της Οργής», όπου κατέγραφε τον τρόμο της λήξης και τους σωματικούς πόνους του. Το επανέλαβε κατά τη συγγραφή του «Οι ταξιδιώτες» το 1946-47, αυτή τη φορά βαθμολογώντας καθημερινά τη σωματική και ψυχική του κατάσταση από το 1, το εξαιρετικό, έως το 5, το άσχημο. Ποιος ξέρει τι θα σημείωνε αν μάθαινε πως το βιβλίο του έγινε σειρά στο Netflix.

