Skip to content
Διάρκεια άρθρου: Λιγότερο απο 1 λεπτό Λεπτά

Αποκλειστικό: 6 δυνατοί τίτλοι που θα δούμε στο 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Στον προ-φεστιβαλικό πυρετό, τα νέα από το 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έρχονται να μας αναστατώσουν ακόμη περισσότερο. Στο φετινό πρόγραμμα του φεστιβάλ, που πραγματοποιείται από τις 5 έως τις 15 Νοεμβρίου, θα μπορέσουμε να δούμε μερικές από τις πιο πολυαναμενόμενες κυκλοφορίες, με αγαπημένους ηθοποιούς όπως ο Πέδρο Πασκάλ,

Sparks

Ολόγυμνοι (Truly Naked)

Ο έφηβος Άλεκ έχει μεγαλώσει μέσα στο πορνό. Κυριολεκτικά, αφού η οικογένειά του γυρίζει ταινίες ερωτικού περιεχομένου από τότε που θυμάται τον εαυτό του, με τον πατέρα του, τον Ντίλαν, να εκτελεί χρέη παραγωγού και πορνοστάρ. Μετά τον θάνατο της μητέρας του και τη μετακόμισή τους μακριά από το Λονδίνο, ο εσωστρεφής πιτσιρικάς έχει κληθεί να βάλει πλάτη στη μικρή οικογενειακή επιχείρηση ως καμεραμάν, κάτι που κρατά κρυφό, εννοείται, από το σχολείο. Όταν όμως στο περίκλειστο κάδρο της καθημερινότητάς του μπει μια νέα συμμαθήτρια, η δυναμική φεμινίστρια Νίνα, τα δύο παιδιά δεν θα έρθουν απλώς κοντά, αλλά θα επιχειρήσουν να φέρουν έναν αέρα αλλαγής στο πατροπαράδοτο πορνό που υπηρετεί ο Ντίλαν.

Το «Ολόγυμνοι», το ακομπλεξάριστο σκηνοθετικό ντεμπούτο της Μίριελ ντ’ Άνσεμπουργκ, χρησιμοποιεί ως εφαλτήριο μια ασυνήθιστη ιστορία ενηλικίωσης για να μιλήσει για περισσότερους από έναν ελέφαντες στο δωμάτιο. Αφενός, για την κυριαρχία της πατριαρχίας και του ανδρικού βλέμματος στη βιομηχανία του πορνό. Αφετέρου, για το βραχυκυκλωμένο νήμα που συνδέει τον οπτικό ερεθισμό με την ερωτική επιθυμία. Μα πάνω απ’ όλα, για το ότι δεν αρκεί να βγάλουμε τα ρούχα μας για να βρεθούμε ολόγυμνοι: εκείνο που προέχει είναι να αποτινάξουμε τα ταμπού, τις αγκυλώσεις μας, τις προβληματικές σταθερές μέσα στις οποίες μεγαλώσαμε. Η ταινία θα προβληθεί στο τμήμα Ανοιχτοί Ορίζοντες.

Όαση (Oasis)

Τι κάνεις όταν ο κόσμος γύρω σου προσποιείται πως δεν βλέπει; Σε μια υπνώττουσα γερμανική πόλη δίπλα σε αμερικανική στρατιωτική βάση, τρεις έφηβοι αποξενωμένοι από τις οικογένειές τους –ένας εμμονικός με τα όπλα γιος στρατιωτικού, ο κολλητός του φίλος, ορφανός από μητέρα, και μια νεαρή καλλιτέχνις– σφυρηλατούν μια παράξενη συμμαχία ενάντια σε όλους. Παίζουν paintball, επινοούν αλλόκοτα παιχνίδια μεταξύ τους και υφίστανται, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, τον εκφοβισμό του σχολικού περιβάλλοντος, ενώ γύρω τους γονείς και δάσκαλοι, καλοπροαίρετοι αλλά τυφλοί, αδυνατούν να δουν την παραβατικότητα να μεγαλώνει μέρα με τη μέρα.

Στο ντεμπούτο μυθοπλασίας του Γιάνις Λεντς, που διαγωνίστηκε στο τμήμα Orizzonti του Φεστιβάλ Βενετίας, η βία δεν έρχεται από το πουθενά αλλά χτίζεται σιωπηλά, μέσα από την αδιαφορία και τη γραφειοκρατική διαχείριση ενός προβλήματος που κανείς δεν θέλει πραγματικά να λύσει. Μια στιβαρή, καλογραμμένη ματιά στη νεολαία της ψηφιακής εποχής, κάπου ανάμεσα στο αμερικανικό teen drama και το ανεξάρτητο ήθος του Γκας Βαν Σαντ: μια αλληγορία για το πώς η κοινωνία προτιμά συχνά να κουκουλώνει τα προβλήματα αντί να τα αντιμετωπίζει.

Το πρωτότυπο άρθρο https://popaganda.gr/art/cinema/apokleistiko-6-dynatoi-titloi-poy-tha-doyme-sto-67o-festival-kinimatografoy-thessalonikis/ ανήκει στο ΣΙΝΕΜΑ Archives – POPAGANDA .

‹ ›