Το έργο αποτελεί τον καρπό μιας από τις πιο ευτυχείς συναντήσεις και συνεργασίες της παγκόσμιας τέχνης: του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, της απόλυτης μουσικής ευφυΐας από το Σάλτσμπουργκ, και του λιμπρετίστα Λορέντσο Ντα Πόντε από την περιοχή της Βενετίας.
Η διακωμώδηση των ηρωικών προτύπων και των αντιεπιστημονικών μεθόδων, καθώς και η εμφανής συμπάθεια τους προς τους υπηρέτες φανερώνουν τη ροπή των δημιουργών προς τις διαφωτιστικές ιδέες που διαδίδονταν ραγδαία στην εποχή τους.
Η υπόθεση του έργου παραλλάσσει με μοναδικό τρόπο το μοτίβο της δοκιμασίας της πίστης στις σχέσεις, το οποίο κυριαρχεί στην ευρωπαϊκή λογοτεχνική παράδοση.
Στα τρία αριστουργήματα του μαγικού διδύμου, αν τα δει κανείς συνολικά, μάλλον σημειώνεται ισοπαλία στην πάλη μεταξύ των δύο φύλων
Σε ένα γράμμα που γράφει προς τον πατέρα του Λέοπολντ για να τον πείσει να αποδεχτεί τον γάμο του, ο νεαρός Βόλφγκανγκ αναφέρει ότι η οικογένεια είναι ο σωστός τόπος για να εκδηλώσει κανείς τη σεξουαλικότητα του
Ο Μότσαρτ είχε, προτού παντρευτεί την γυναίκα του Κονστάντσε, σχέση με την αδερφή της.
Ακολουθήστε το Andro στο Facebook