Με έντονη παρουσία και ενεργή συμμετοχή του κοινού, ολοκληρώθηκε, για τέταρτη συνεχή χρονιά, στο Καρλόβασι
Φωτογραφία: Γιάννης Μαραπάς ©
«Μουσικοί Δρόμοι»
Στους «Μουσικούς Δρόμους», η μουσική λειτούργησε ως τρόπος προσέγγισης της μνήμης, της ταυτότητας και του τόπου. Η ταινία «Το σάλτο του Ίμερου» του Κώστα Κολημένου ολοκλήρωσε αυτή τη διαφορετική διαδρομή του προγράμματος, αναδεικνύοντας τη μουσική και τον χορό ως κοινή γλώσσα και ζωντανή πολιτιστική μνήμη που εξακολουθεί να δίνει νόημα και να συνδέει τις κοινότητες, ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους.
Δύο ξεχωριστά αφιερώματα
Ιδιαίτερη θέση στη φετινή διοργάνωση είχαν τα αφιερώματα στους Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο και Δημήτρη Μακρή. Η επίσημη έναρξη του Φεστιβάλ ήταν αφιερωμένη στον Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο, με την προβολή της ταινίας «Ο Ηρακλής, ο Αχελώος και η γιαγιά μου», ενώ στο πλαίσιο του αφιερώματος προβλήθηκε και ο «Μανάβης». Δύο ταινίες που, με διαφορετικό βλέμμα, επιστρέφουν στον ίδιο τόπο και στους ανθρώπους του: από τη μνήμη και την ιστορία της ελληνικής υπαίθρου, μέχρι την καθημερινότητα και τις αλλαγές που μεταμορφώνουν τις μικρές κοινότητες. Ένα βλέμμα τρυφερό, αλλά και βαθιά παρατηρητικό, πάνω στον άνθρωπο, τον τόπο και τη σχέση τους στον χρόνο.
Στον Δημήτρη Μακρή ήταν αφιερωμένη η ταινία «Εδώ Δημήτρης Μακρής – Πορτρέτο ενός σκηνοθέτη», των Paola Settimini και Francesco Tassara, που ανέδειξε τη διαδρομή ενός δημιουργού ο οποίος συνέδεσε ουσιαστικά την Ελλάδα με την Ιταλία. Ο Μακρής, που έζησε και εργάστηκε για πολλά χρόνια στην Ιταλία, βρέθηκε μέσα στις πολιτικές και κοινωνικές ανακατατάξεις της Ευρώπης των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Εκεί, το 1974, γύρισε το «Εδώ Πολυτεχνείο», στην Ιταλία, αξιοποιώντας υλικό που είχε βγει κρυφά από την Ελλάδα, μεταφέροντας έτσι στον ιταλικό χώρο την εικόνα μιας χώρας υπό δικτατορία.
Το αφιέρωμα ανέδειξε όχι μόνο το έργο του, αλλά και μια διαδρομή ανάμεσα σε δύο χώρες, δύο κινηματογραφικές κουλτούρες και μια κοινή ευρωπαϊκή ιστορία, φωτίζοντας έναν δημιουργό που έκανε την κινηματογραφική εικόνα τρόπο επικοινωνίας, μνήμης και ελευθερίας.
Πέρα από τις προβολές
Σημαντικό μέρος της φετινής διοργάνωσης αποτέλεσε και το Masterclass από τον Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο «Ντοκιμαντέρ: Μερικές Σκέψεις», μια συνάντηση γύρω από την τέχνη του ντοκιμαντέρ, τις καλλιτεχνικές επιλογές, τις προκλήσεις και τα ηθικά διλήμματα που συνοδεύουν τη δημιουργία του, αντλώντας παραδείγματα από τη δική του φιλμογραφία. Με αυτόν τον τρόπο, οι «Μεσογειακοί Διάλογοι» δεν περιορίστηκαν στην προβολή ταινιών. Δημιούργησαν έναν χώρο όπου το σινεμά συναντά τη μνήμη, το περιβάλλον, την ιστορία, τη μουσική, την εκπαίδευση και την κοινωνία.
Δύο φεστιβάλ σε διάλογο
Στο πλαίσιο της συνεργασίας με το Film O’ Clock International Film Festival, που συνεχίζεται για τέταρτη χρονιά, η ενότητα «Πέρα από τη Σιωπή» έφερε στο πρόγραμμα δύο ταινίες που, από διαφορετικές αφετηρίες, φωτίζουν τις ζωές ανθρώπων που βρίσκονται αντιμέτωποι με ισχυρές κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες. Το «Vibrations from Gaza» της Παλαιστίνιας σκηνοθέτριας Rehab Nazzal έδωσε φωνή μέσα από τη νοηματική γλώσσα σε παιδιά με κώφωση στη Γάζα, μεταφέροντας την εμπειρία του πολέμου μέσα από τις δονήσεις, τον φόβο και την καθημερινότητά τους. Το «Saudi One-Way» της Αιγύπτιας σκηνοθέτριας Salma Stohy παρακολούθησε την ιστορία μιας νεαρής γυναίκας που ταξιδεύει ως νύφη προς έναν σύζυγο που ζει στο εξωτερικό, φωτίζοντας τις κοινωνικές πιέσεις και τους περιορισμούς που διαμορφώνουν τη ζωή πολλών γυναικών στις αγροτικές κοινωνίες.
Από τον κινηματογράφο στις άλλες τέχνες
Ο διάλογος του ντοκιμαντέρ με τις άλλες μορφές τέχνης ξεκίνησε ήδη από την Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου, με την ειδική προφεστιβαλική προβολή του «Προφητικού πουλιού των θλίψεων του Πάουελ Κλέε», σε σενάριο και σκηνοθεσία Κώστα Σφήκα, μια ιδιαίτερη συνάντηση κινηματογράφου και εικαστικής δημιουργίας.
Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα
Παράλληλα, το Φεστιβάλ συνέχισε το εκπαιδευτικό του πρόγραμμα, που από το 2024 αποτελεί σταθερό μέρος της διοργάνωσης. Σε συνεργασία με το Κέντρο Παιδαγωγικής και Καλλιτεχνικής Επιμόρφωσης «Σχεδία», πραγματοποιήθηκε η έκθεση παιδικής ζωγραφικής «Τα παιδιά συνομιλούν με τους μεγάλους ζωγράφους», με έργα παιδιών που συμμετείχαν σε πρόγραμμα της «Σχεδίας» για την καταπολέμηση των προκαταλήψεων μέσω της τέχνης στην Ελευσίνα καθώς και παιδιών του Συλλόγου Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αναπτυξιακή Υστέρηση «Η Μέλισσα». Ενώ, το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση υλοποίησε θεατροπαιδαγωγικό εργαστήριο για παιδιά Δημοτικού, φέρνοντας σε διάλογο τη ζωγραφική, το θέατρο, τη μουσική και τη δημιουργική έκφραση των παιδιών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ32ο AIFF: Ο Γιώργος Λάνθιμος επιλέγει για εμάς τις αγαπημένες του ταινίες12.09.2018
Η επόμενη ημέρα
Με την ολοκλήρωση της 4ης διοργάνωσης, οι «Μεσογειακοί Διάλογοι» συνεχίζουν την πορεία τους, με ακόμη μεγαλύτερη δυναμική, διευρύνοντας τις συνεργασίες και ανανεώνοντας το ραντεβού τους με δημιουργούς, ανθρώπους του πολιτισμού και το κοινό.
Η φετινή διοργάνωση έφερε στο Καρλόβασι διαφορετικές κινηματογραφικές φωνές από τη Μεσόγειο και ανέδειξε, μέσα από τις ταινίες και τις παράλληλες δράσεις, τη δύναμη του ντοκιμαντέρ να καταγράφει, να θυμάται, να θέτει ερωτήματα και -κυρίως- να δημιουργεί χώρο για διάλογο.
Αυτός παραμένει ο πυρήνας των «Μεσογειακών Διαλόγων»: ένας ανοιχτός χώρος συνάντησης ανθρώπων και πολιτισμών, με το Καρλόβασι και τη Σάμο να λειτουργούν ως σημείο αναφοράς για έναν διάλογο που συνεχίζεται πέρα από τα σύνορα.