ΕΧωρίς πατρίδα και θεό – Ελ Σιντ ή μια ιστορία συνόρων
Εκδόσεις: Πατάκη
Σελίδες: 448Σε ξένο δωμάτιοΜετάφραση: Κλαίρη Παπαμιχαήλ-Λαϊνά
Εκδόσεις: Διόπτρα
Σελίδες: 248Ο Τζιμ Μόρισον και το σαλιγκάρι
Σελίδες: 132Το σινεμά της δεύτερης ευκαιρίαςΜετάφραση: Θεοδώρα Δ. Δαρβίρη
Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα
Σελίδες: 446Μαύρο γέλιο
Εκδόσεις: Ηριδανός
Σελίδες: 190
Το «Μαύρο Γέλιο» (1925) αποτελεί το πιο εμπορικό και πολυσυζητημένο μυθιστόρημα του Σέργουντ Άντερσον. Το έργο εξερευνά την πνευματική και συναισθηματική απογύμνωση της μεταπολεμικής Αμερικής κατά τη δεκαετία του 1920. Μέσα από την ιστορία του Τζον Στόκτον, ενός δημοσιογράφου που εγκαταλείπει τη συμβατική ζωή του στο Σικάγο για να βρει την αυθεντικότητα στον αμερικανικό Νότο, ο Άντερσον ασκεί δριμεία κριτική στον εκβιομηχανισμό και τον υλικό ευδαιμονισμό της εποχής. Το κεντρικό μοτίβο του βιβλίου, από το οποίο προέρχεται και ο τίτλος, είναι το αυθόρμητο, γήινο γέλιο των Αφροαμερικανών εργατών. Αυτός ο ήχος λειτουργεί ως ένα διαρκές σχόλιο στο βάθος του σκηνικού. Έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εσωτερική νέκρωση, τις αναστολές και τη νεύρωση των λευκών αστών ηρώων. Για τον Άντερσον, το «μαύρο γέλιο» αντιπροσωπεύει μια χαμένη, πρωτόγονη ζωτική ενέργεια και μια αυθεντική σύνδεση με τη φύση και τα ένστικτα, την οποία ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος έχει θυσιάσει στον βωμό της προόδου. Αν και το βιβλίο επηρέασε σημαντικά τη λογοτεχνία της εποχής, σήμερα εξετάζεται συχνά με κριτική ματιά για τον τρόπο που αναπαράγει φυλετικά στερεότυπα του Μοντερνισμού. Παρόλα αυτά, παραμένει ένα κομβικό έργο για την κατανόηση της υπαρξιακής αναζήτησης του μεσοπολέμου.