Η Σταχτοπούτα θα περνούσε δύσκολα στα χέρια της Λιλής Ζωγράφου. Το ίδιο και το βασιλόπουλο, ο επίδοξος σωτήρας, ο άντρας που θαυμάζει μια γυναίκα μέχρι να χρειαστεί να ακούσει τη σκέψη της. Στη γραφή της, τα παραμύθια χάνουν γρήγορα τη γοητεία τους, ιδίως όταν έχουν χρησιμοποιηθεί για να κάνουν την υποταγή να μοιάζει με ευτυχές τέλος.
Η Ζωγράφου είναι οργισμένη, σαρκαστική, ανυπόμονη, προκλητική, έτοιμη να προσβάλει ακόμη κι εκείνες που επιθυμεί να υπερασπιστεί. Η αγωνία της ξεχειλίζει από τις προτάσεις, παρασύρει την ευγένεια, γίνεται επίθεση. Θέλει να ταρακουνήσει τη γυναίκα που περιμένει να την επιλέξουν, που μαθαίνει να μικραίνει για να χωρέσει στην επιθυμία ενός άντρα. Κι έπειτα ομολογεί πως έκρυβε και η ίδια το μυαλό της, όταν κατάλαβε ότι ενοχλούσε.
Το μανιφέστο της Μαλβίνας Κάραλη που πρέπει να διαβάσει κάθε γυναίκα που υπομένει τα πάντα
7 αποφθέγματα της Λιλής Ζωγράφου
- «Μία κοινή πίστη σώζει πάντα τις μάζες από την ανυπόφορη μοναξιά του ατόμου. Αλλά όσο δύσκολο είναι να τις ενώσεις κάτω από μια καινούργια προοδευτική ιδέα, τόσο εύκολο είναι να τις συνδέσεις μ ένα κοινό μίσος. Εναντίον ποιανού; Μα η μετριότητα βλέπει γύρω της τόσους εχθρούς!»
- «Επί 21 αιώνες, Δύση και Ανατολή, κρατούν τον Έλληνα καθισμένο στο σκαμνί, στη θέση του αιώνια κατηγορούμενου: Λατίνοι, Εβραίοι,Πάπες, Τούρκοι, Δυτικοευρωπαίοι. Όλοι βυζαίνουν, κρεμασμένοι από το μαστό του, και δεν του συχωρούν πως δεν τα καταφέρνουν να απογαλακτιστούν.»
- Όχι, το προσέξατε; Δεν έμεινε τίποτα όρθιο γύρω μας. Χωρίς προσχήματα, χωρίς ντροπή, ο πολεμόχαρος κόσμος μας καταστρέφει το καθετί, αδιαφορώντας για τη ζωή, αφανίζοντάς την. Όποια ζωή. Και χωρίς να λογοδοτεί κανείς σε κανέναν. Για σφαγές θα μιλάμε τώρα; Ανθρώπων, ζώων ή φυτών. Πανέμορφα είδη εκλείπουν, πουλιά χάνονται από το στερέωμα, τα μαραζωμένα δέντρα ορφανεύουν από επισκέπτες, οι θάλασσες στειρώνονται και δεν γεννούν πια.»
- «Οι μάζες εκπαιδευμένες να είναι άτολμες και δορυφορικές, καθηλώνονται ανίκανες και ν’ αντικρίσουν ακόμα το κενό. Ειδικά διαμορφωμένες έτσι, περιμένουν, προσφέροντας με την ανημποριά τους, το πρόσχημα. Αυτή είναι η στιγμή του καπάτσου ή αλλιώς του ηγέτη. Όταν οι παλιοί θεοί αποσύρονται, οι θρόνοι αναζητούν διάδοχο. Και μ ένα καλό χειρισμό ή δίχως καν χειρισμό, σχεδόν κάθε άχρηστο σακί κόκαλα μπορεί ν αναρριχηθεί στην άδεια θέση!»
- «Υπάρχει μια συγκεκριμένη συνειδητή λύσσα και απόγνωσή μου, να κάνω τις γυναίκες να καταλάβουν τι ηλίθιες είναι.»
- «Δεν με είδαν ποτέ μέσα από τα βιβλία μου οι άντρες. Όσο ήμουν νέα, το μόνο που δεν έβλεπαν οι άντρες ήταν το μυαλό μου, που δεν σου κρύβω, ότι φρόντιζα και να το κρύβω όταν κατάλαβα ότι τους ενοχλούσε.»
- «Γυναίκες, μιλώ ακούστε. Να σας σερβίρω ένα βασιλόπουλο είναι αδύνατο φυσικά. Εκείνο που μπορώ να κάνω για σας είναι να σκοτώσω το βασιλόπουλο. Και τη Σταχτοπούτα. Αυτή η ξευτελισμένη, αυτή η δούλα που δεν έχει ίχνος περηφάνιας και ρεαλισμού, αα, δε μου ξεφεύγει.»
Σάμιουελ Μπέκετ: 10 αποφθέγματα για όσα δεν ξέρουμε να πούμε ούτε στον εαυτό μας