Τις τελευταίες 7 μέρες η καρδιά του σινεμά – και κυρίως η καρδιά των μικρομηκάδων
(Από αριστερά ) Η σκηνοθέτιδα Βίκυ Αναστασιαδου, ο πρωταγωνιστής και σεναριογράφος Νίκος Τσογγίδης και ο διευθυντής φωτογραφίας Παύλος Λυγούρης
Η ιστορία της δημιουργίας της ταινίας συναντάει πολύ έντονα αυτό τον ορισμό της φιλίας, πέρα από το σενάριο. Καθώς η σκηνοθέτιδα Βίκυ Αναστασιάδου
Στο Q&A μετά τη προβολή της ταινίας στον Κινηματογράφο Ολυμπία
Η Βίκυ Αναστασίαδου και ο Νίκος Τσογγίδης
Αυτή είναι η πρώτη μου φορά στο Φεστιβάλ Δράμας και έτσι πραγματικά δεν μπορώ να ξέρω πόσο συχνό φαινόμενο είναι να κερδίζει μια ταινία για την οποία πραγματικά όλοι μιλούσαν και όλοι ένιωσαν λίγο περισσότερο βλέποντας την, αλλά εδώ αυτό συνεβη. Στην Τελετή Λήξης στο Ωδείο της Δράμας η αίθουσα, που ήταν γεμάτη με καλλιτέχνες και συντελεστές εκρήχθηκε σχεδόν όταν ανακοινώθηκε ο Χρυσός Διόνυσος. Βέβαια αυτή η αλληλεγγύη και ο θαυμασμός μεταξύ των ανθρώπων των ταινιών και ο πραγματικός σεβασμός είναι κάτι που χαρακτηρίζει το Φεστιβάλ γενικά, και ίσως είναι και το πιο όμορφο πράγμα.
Η σκηνοθέτρια Βίκυ Αναστασιάδου
Ο Νίκος Τσογγίδης
Στο Q&A που έγινε μετά την προβολή της ταινίας στον Κινηματογράφο Ολυμπία, μερικές μέρες πριν, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ, Γιώργος Αγγελόπουλος, ρώτησε το Νίκο τι ήθελε να πετύχει με αυτή την ταινία και εκείνος το μόνο που είπε είναι πως θέλει απλά να δημιουργήσει χώρο, να υπάρξει ορατότητα για τους ανθρώπους που είναι παραπληγικοί, σε αμαξίδιο ή με αναπηρία – αυτός ήταν ο μόνος στόχος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ«Welcome Home!»…και επιστροφή στην παράδοση – Αυτό είναι το 49ο Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας12.09.2018
Ήταν τρομερά ελπιδοφόρο μέσα σε όλα τα άσχημα και απάνθρωπα που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στον κόσμο, να συναντάς νέους ανθρώπους γεμάτους θάρρος, σθένος και ταλέντο – και η αλήθεια είναι πως το Φεστιβάλ της Δράμας είναι γεμάτο από τέτοιους ανθρώπους. Ευτυχώς που υπάρχουν τα παιδιά που κάνουν σινεμά, και είναι γεμάτα όνειρα και τρέλα, παρά τις εμφανείς και αφανείς δυσκολίες. Ευτυχώς που ο Νίκος έγραψε την ιστορία του στο χαρτί και τόλμησε να παίξει τον ρόλο αυτό στην κάμερα, παρα το τι σημαίνει να επιστρέφεις ξανά στην αρχή της διαδρομή σου. Ευτυχώς που είναι φίλος με την Βίκυ και ευτυχώς που εκείνη αγάπησε την ιστορία και την ταινία, όσο αγαπάει το φίλο της. Αυτό είναι το σημαντικότερο. Όπως είπε και η ίδια όταν παρέλαβαν το βραβείο «Ευχαριστούμε τους φίλους μας, όλα τα παιδιά που θα είναι στα “κάγκελα” για όλους μας!». Για αυτό σίγουρα αξίζει, να είσαι εκεί “στα κάγκελα” για κάθε άνθρωπο που αγαπάς και θέλεις να τον δεις να ξεπερνάει τα εμπόδια και να βγαίνει έξω – έξω από τα κάγκελα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑΖακλίν Λέντζου: Μεγάλη διάκριση στη Βενετία12.09.2018