Η φυλακή έχει σύνορα που εκτείνονται πολύ πέρα από τους τοίχους της και η Γιουριέτ Ρομέρο τοποθετεί ακριβώς έξω από αυτά τις ηρωίδες των διηγημάτων της, τις γυναίκες των «Επισκεπτριών», που εξακολουθούν να κινούνται ελεύθερες μέσα στην πόλη και την ίδια στιγμή έχουν παραδώσει ένα μέρος της ζωής τους σε κάποιον που βρίσκεται έγκλειστος, ακολουθώντας κάθε εβδομάδα την ίδια διαδρομή, υπομένοντας την αναμονή, τον έλεγχο, την ταπείνωση, την κούραση και εκείνη τη μορφή κοινωνικής καταδίκης που εύκολα μεταφέρεται από τον κρατούμενο στους ανθρώπους που εξακολουθούν να τον αγαπούν.
Κώστας Μαυρουδής – Ο Χ. είπε: Ένα βιβλίο που αναβλύζει μνήμες
Η μορφή των επιμέρους ιστοριών υπηρετεί αποτελεσματικά αυτή τη συλλογική διάσταση. Κάθε γυναίκα διατηρεί τη δική της διαδρομή και σταδιακά οι διαφορετικές φωνές συγκροτούν μια κοινή εμπειρία χωρίς να χάνουν την ατομικότητά τους. Η γραφή της Ρομέρο είναι άμεση, ρεαλιστική, συχνά σκληρή, καίρια, ωστόσο. Η συγγραφέας γνωρίζει επίσης τη δύναμη της λεπτομέρειας. Μια χειρονομία, μια κουβέντα ανάμεσα στις γυναίκες, η κούραση της αναμονής μπορούν να μεταφέρουν περισσότερα για την κοινωνική τους θέση από μια εκτενέστερη εξήγηση και με αυτόν τον τρόπο η συγγραφέας σκιαγραφεί την αλήθεια που κρύβει εντός της κάθε ηρωίδα της.
Στον πυρήνα του βιβλίου βρίσκεται τελικά ένα ερώτημα που αφορά πολύ περισσότερους ανθρώπους από τις γυναίκες μιας κολομβιανής φυλακής. Πόση ελευθερία διαθέτει πραγματικά ένας άνθρωπος όταν η ζωή του έχει ήδη περιοριστεί από την καταγωγή, το φύλο, τη φτώχεια, την οικογένεια και τις ανάγκες εκείνων που αγαπά; Οι Επισκέπτριες οδηγούν τη σκέψη προς αυτή την περιοχή χωρίς να αφαιρούν από τις ηρωίδες τους την καθημερινή, αντιφατική ανθρώπινη υπόστασή τους. Και ίσως γι’ αυτό η ουρά στην είσοδο της φυλακής αποκτά τελικά τόσο μεγάλη σημασία. Εκεί στέκονται γυναίκες που περιμένουν να ανοίξει μια πόρτα για λίγη ώρα, ενώ ολόκληρη η ζωή τους έχει βρίσκεται μπροστά από μια πόρτα, συχνά κλειστή. Η μετάφραση της Δέσποινας Δρακάκη μεταφέρει την ατμόσφαιρα και το κλίμα της αφήγησης με καθαρότητα και παραδίδει ένα αξιανάγνωστο έργο στην ελληνική γλώσσα.
Διαβάστε επίσης:
Γιουριέτ Ρομέρο – Οι Επισκέπτριες: Βιβλίο με διηγήματα για θηλυκότητες στις φυλακές