
Ο θάνατος της Χάντερ έχει γίνει viral κι έχει αποκτήσει πλήθος από followers στο διαδίκτυο, όμως, η αδελφή της, Τζαξ, παραμένει συντετριμμένη και ανήμπορη να ξεπεράσει την απώλεια. Η Λους, μια παλιά φίλη της Χάντερ, εμφανίζεται για να την ταρακουνήσει και να ξεπεράσει τους φόβους της… σκαρφαλώνοντας μέχρι ένα άκρως επικίνδυνο μονοπάτι στο όρος Κουάν της Ταϊλάνδης!
Όσο (όντως) δεν υπάρχει το όρος Κουάν της Ταϊλάνδης, άλλο τόσο δεν έπρεπε να υπάρχει και sequel στην ανεκδιήγητη δραματική περιπέτεια επιβίωσης «Πτώση» του 2022! Η κάργα στείρα σε ιδέες χολιγουντιανή παραγωγή, όμως, εννοείται πως δεν θα συμφωνούσε ποτέ μαζί μου, με αποτέλεσμα στο «Πτώση 2» ν’ ανακαλύπτουμε πως η μακαρίτισσα Χάντερ του πρώτου φιλμ είχε και μία αδελφή που την αγαπούσε αληθινά, αλλά την ζοχάδιαζε κιόλας με τη μανία της με τα extreme sports (θα μας το κάνει και πιο λιανά ένα flashback πτώσης των δύο αδελφών στο κενό, το οποίο ασκόπως έχει «τεμαχίσει» σε κάμποσες σεκάνς ονείρων κι αναμνήσεων της Τζαξ το σκηνοθετικό δίδυμο των Σπίεριγκ).
Μια παλιά φίλη της Χάντερ θα εμφανιστεί από το πουθενά… όχι για καλό, προκαλώντας την σε μία δοκιμασία «θανάτου», με σκοπό να ξεπεράσει κάθε φοβία που δεν της επιτρέπει να συνεχίσει τη ζωή της κανονικά κι απελευθερωμένα. Οι δύο κοπέλες θα ταξιδέψουν μέχρι την Ταϊλάνδη (!) και θα βάλουν στόχο τους να διασχίσουν ένα επικίνδυνο μονοπάτι σε χαράδρα βουνού με υψόμετρο τα 1.219 μέτρα. Ένας οδηγός, αντί 5.000 δολαρίων (!), θα προσφερθεί να τις οδηγήσει μέχρι αυτό το μονοπάτι, αλλά και το τέλος της διαδρομής που καταλήγει σ’ ένα αρχαίο γλυπτό που… παίρνει από μέσα σου κάθε φόβο!
Οι ίδια πλήξη και οι ίδιες κουταμάρες απιθανοτήτων της «Πτώσης» μεταφέρονται σ’ ένα ακόμη πιο εξωφρενικό setting εδώ, με τις αντίξοες συνθήκες (σκουριασμένα μέταλλα ή σανίδες που δεν καταφέρνουν ν’ αψηφήσουν τον νόμο της βαρύτητας, βροχές και καταιγίδες, σεισμικές δονήσεις που προκαλούν κατολισθήσεις…) να κάνουν το εγχείρημα όλο και πιο δύσκολο, ενώ εσύ (θα) εύχεσαι… να πέσουν στο κενό και οι τρεις το συντομότερο! Υπάρχουν δυο-τρεις στιγμές τύπου «τώρα θα τιναχτείς μέχρι την άκρη του καθίσματός σου!» (και καλά), όμως, φυσικά και δεν αρκούν μπροστά στην αντοχή που πρέπει να επιδείξεις μέχρι το φινάλε της ταινίας, η οποία επιφυλάσσει και ολίγα plot twist που περισσότερο γελοιοποιούν το καταστασιακό παρά προσφέρουν κάτι στην ιστορία.
Το ακόμη πιο «τρομακτικό»; Η τελευταία σκηνή αφήνει ένα υπονοούμενο πρόθεσης… και για δεύτερη συνέχεια! Που θα φτάσουν την επόμενη φορά, δηλαδή; Στο διάστημα;

