Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή
Οφείλω μια εξήγηση: ως «ντεκλαρέ» λάτρις του ροκ εντ ρολ, περιφρονούσα τη μουσική κάντρι. Στο μυαλό μου ήταν συνυφασμένη με τη βαθιά Αμερική, την «αμόρφωτη», που ακούει «καουμπόικα» τραγούδια με «γλαρές» κιθάρες και λιώνει.
Μεγαλώνοντας, δεν έγινα σοφότερη, αλλά έμαθα να μην αφορίζω τα μουσικά είδη. Οσο για την κάντρι, έσφαλλα: δεν μπορεί να κάνουν λάθος ο Ντίλαν, ο Σπρίνγκστιν, ο Νιλ Γιανγκ, οι Μπιτλς και σχεδόν όλοι οι Ρόλινγκ Στόουνς. Και καλά, ο Ντίλαν και ο Σπρίνγκστιν είναι Αμερικανοί και ο Νιλ Γιανγκ Καναδός, όμως οι Μπιτλς και οι Στόουνς, εκ Λίβερπουλ και εκ Λονδίνου αντιστοίχως; Κάτι περισσότερο καταλαβαίνουν από μουσική σε σχέση με εμένα.
H Ντόλι Πάρτον, που πέθανε την Τρίτη σε ηλικία 80 ετών, είχε χριστεί βασίλισσα της κάντρι. Στην Ελλάδα δεν είχε ιδιαίτερους λάτρεις. Και να είχε, ποιος τολμούσε να παραδεχτεί ότι τον συγκινούσαν τα «μελάτα» ντουέτα της με γίγαντες της κάντρι, όπως ο Κένι Ρότζερς;
Μέχρι που η μπαλάντα της «I will always love you», που τραγούδησε η Γουίτνεϊ Χιούστον στην ταινία «Ο σωματοφύλακας» (1992) του Μικ Τζάκσον, στην οποία πρωταγωνιστούσε η τραγουδίστρια και ο Κέβιν Κόστνερ, έλιωσε τις καρδιές της υφηλίου. Λίγοι θυμούνται την ταινία – και ας ήταν η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της καλλονής Γουίτνεϊ Χιούστον. Το τραγούδι της ταινίας, όμως, δεν το ξέχασαν.
Η Ντόλι Πάρτον το έγραψε το 1973 ως ένδειξη ευγνωμοσύνης στον μέντορά της Πόρτερ Ουάγκονερ, που τη σύστησε στο αμερικανικό κοινό το 1967.
Δεν ήταν ένα τραγούδι αποχωρισμού αλλά ευγνωμοσύνης. Ευγνώμων υπήρξε πάντοτε η Ντόλι Πάρτον. Για το ταλέντο της να γράφει τραγούδια που άρεσαν στο τεράστιο κοινό της, ακόμη και όταν μιλούσαν για κακοποίηση γυναικών – ένα θέμα που δεν περίμενες από μια τραγουδοποιό από το Τενεσί.
Ευγνώμων ήταν και για τη βοήθεια που πρόσφερε: 300 εκατομμύρια βιβλία διανεμήθηκαν σε παιδιά, στις ΗΠΑ και τον κόσμο, μέσω του προγράμματος που ίδρυσε, τη «Βιβλιοθήκη της Φαντασίας», το 1995 – η Πάρτον δεν ξέχασε ποτέ ότι υπήρξε παιδί αναλφάβητων γονέων. Ηταν ευγνώμων ακόμη επειδή μπόρεσε να χρηματοδοτήσει εμβόλια κατά του κορωνοϊού.
Με την εξωφρενική της εμφάνιση, το αιώνιο πλατύ της χαμόγελο και το μεταδοτικό της κέφι, η Πάρτον παρέμεινε το ταλαντούχο λαϊκό κορίτσι του αμερικανικού Νότου.
Και αν ο Τραμπ εργαλειοποιεί τον θάνατό της, μεσίστιες σημαίες κ.λπ., είναι βέβαιο ότι η Ντόλι γελάει με τα καμώματά του: ήταν ακριβώς το είδος της γυναίκας που ο Τραμπ περιφρονεί: ταλαντούχα, έξυπνη, μεγάθυμη και ελεύθερη.