Η ταινία δομείται πάνω σε ένα αμείλικτο ερώτημα: ποιος έχει δικαίωμα να αποφασίζει τι είναι οικογένεια και ποια μορφή θα λάβει;
Στην ταινία, το νορβηγικό τοπίο δεν λειτουργεί ως απλό φόντο. Τα βουνά, η θάλασσα και η απομόνωση δημιουργούν έναν κλειστό, σχεδόν ασφυκτικό χώρο.
Η οικογένεια είναι το πρώτο μας καταφύγιο, αλλά και η πρώτη μας εξουσία. Εκεί μαθαίνουμε την αγάπη, την υπακοή, τα όρια και την ελευθερία, πριν ανοίξουμε την πόρτα στην κοινωνία.
Η σκηνοθεσία του Μουντζίου αποφεύγει τις εύκολες καταδίκες. Δεν ενδιαφέρεται να κατασκευάσει έναν «κακό» πατέρα ή ένα απάνθρωπο κράτος.
Ακολουθήστε το Andro στο Facebook
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Σινεμά | Andro .