Ήταν ο Γιάννης Φλέσσας
Ο Γιάννης Φλέσσας ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του διαδρομή το 1962 ως κριτικός κινηματογράφου στην «Αθλητική Ηχώ». Το μεγαλύτερο μέρος του επαγγελματικού του βίου το πέρασε στην εφημερίδα «Έθνος», όπου εργάστηκε ως καλλιτεχνικός συντάκτης για 26 χρόνια, μέχρι την συνταξιοδότησή του. Συνεργάστηκε επίσης με τις εφημερίδες «Το Βήμα» και «Μεσημβρινή», τα περιοδικά «Οπτικοακουστική», «Ήχος», «Φαντάζιο», «Γυναίκα» και «Ταχυδρόμος» ενώ από το 1977 έως το 1997 έκανε μουσικές εκπομπές στο Κρατικό Ραδιόφωνο.
Ισόβιος εραστής της κινηματογραφικής μουσικής, με μια τεράστια συλλογή δίσκων την οποία εμπλούτιζε ευλαβικά μέχρι το τέλος της ζωής του, άνθρωπος παθιασμένος, δημοσιογράφος πολυμήχανος που κατάφερνε με το πείσμα και την ευρηματικότητά του να εξασφαλίζει αποκλειστικές συνεντεύξεις, ακόμη και από
Τις ιστορίες από τις συναντήσεις του με σημαντικές προσωπικότητες του καλλιτεχνικού χώρου τις κατέγραψε, γλαφυρά, στο βιβλίο του «Κουβεντιάζοντας – 30 συνεντεύξεις & ένα αντίο» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τετράγωνο.
Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η συνέντευξη που πήρε, στα τέλη του ’72 στο Παρίσι, από την Μελίνα Μερκούρη την οποία καμιά αθηναϊκή εφημερίδα δεν τολμούσε να δημοσιεύσει μέχρι τον Φλεβάρη του ’73 που βγήκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη».
«Οι καλλιτέχνες είναι η φωνή του λαού και όχι κλόουν!» τού είχε πει τότε με νόημα η Μελίνα. Άποψη με την οποία συντασσόταν απόλυτα και ο Μπομπ Ντύλαν ο οποίος είχε δηλώσει στη συνέντευξη που του έδωσε: «Από την εποχή του Προμηθέα ο καλλιτέχνης είναι επαναστάτης».
Ο Οδυσσέας Ελύτης, πάλι, σε μια συνέντευξη η οποία είχε τεράστια συναισθηματική αξία για τον Γιάννη Φλέσσα, τού είχε εξομολογηθεί: «Εμένα η φιλοδοξία μου είναι να αισθάνομαι τρυπωμένος με τη μορφή βιβλίου στην τσάντα κάποιου νέου ή κάποιας κοπέλας σε ώρες μοναξιάς. Η μυστική επικοινωνία είναι το παν».
Αναστασία Κουκά