Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή
Κατά πάσα πιθανότητα ο θάνατος του δημοσιογράφου Νώντα Μανωλίτση, την περασμένη Πέμπτη, στο Αγρίνιο, δε θα σήμανε και τόσα πολλά στους κινηματογραφόφιλους των νεότερων γενιών, γιατί ο θανών έχει αποτραβηχτεί από τα πράγματα εδώ και χρόνια.
Σίγουρα όμως θα είπε πολλά σε κάποιους παλαιότερους. Στους αναγνώστες εφημερίδων όπως η «Μεσημβρινή» και αργότερα η «Ελευθεροτυπία» ή περιοδικών ποικίλης ύλης, που κάποτε διέπρεπαν στην αγορά του Τύπου, όπως το «ΕΝΑ» και το «Λοιπόν».
Από την αυγή της δεκαετίας του 1980, που μπήκε στο επάγγελμα της δημοσιογραφίας, έχοντας πρώτα θητεύσει στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας και στο πλευρό της θρυλικής Αγλαΐας Μητροπούλου, ο Νώντας Μανωλίτσης ήταν ενεργός στις προ διαδικτύου εποχές, όταν η δημοσιογραφία ασκείτο με διαφορετικό τρόπο, όταν το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ ήταν μια κοπιαστική διαδικασία (πολύ περισσότερο από σήμερα) όταν η επιπολαιότητα ήταν η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.
Ο Νώντας Μανωλίτσης ήταν επίσης ένας από τους μέντορές μου. Όχι ο μόνος, αλλά ένας από αυτούς. Ήξερε το σινεμά απ’ έξω και ανακατωτά, ήξερε την Ιστορία του και όταν μιλούσε, σπανίως έκανε λάθος, διότι δεν ήθελε να εκτεθεί απέναντι σε κάτι που αγαπούσε πραγματικά.
Θυμάμαι σαν τώρα ένα περιστατικό που μου είχε διηγηθεί. Στα προ ιδιωτικής τηλεόρασης χρόνια της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ – αργότερα ΕΡΤ2 – επρόκειτο να μεταδοθεί σε ένα από τα δύο κανάλια η ταινία του Ελία Καζάν «Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν».
Ένας από τους ηθοποιούς της ταινίας, που μάλιστα βραβεύτηκε με το Όσκαρ Β’ ρόλου για αυτή την ταινία, είναι ο Τζέιμς Νταν. Όμως η ΕΡΤ στο δελτίο Τύπου της είχε κάνει λάθος, αναφέροντας το όνομα Τζέιμς Ντιν. Του πολύ γνωστότερου Τζέιμς Ντιν.
Ο Νώντας, που τότε εργαζόταν στη «Μεσημβρινή», το πρόσεξε και το ανέφερε αμέσως στον υπεύθυνο ύλης της εφημερίδας. Εκείνος όμως, ήταν κάθετος, λέγοντας ότι «κοτζάμ ΕΡΤ, αποκλείεται να έχει κάνει τέτοιο λάθος!
Έγινε πραγματικός καυγάς και είτε το πιστεύετε είτε όχι, το θέμα έφτασε ως τον… διευθυντή της εφημερίδας! Διευθυντής της «Μεσημβρινής» τότε ήταν ένας άλλος σπουδαίος δημοσιογράφος, ο Τάκης Λαμπρίας, ο οποίος ήξερε πολύ καλά τι εστί Νώντας Μανωλίτσης στα κινηματογραφικά.
Ο Λαμπρίας πήρε το μέρος του Νώντα και έτσι η εφημερίδα κυκλοφόρησε χωρίς… λάθος.
Ο Νώντας Μανωλίτσης ήταν επίσης ένας σπανίου ήθους εργάτης της δημοσιογραφίας, από εκείνους που έδιναν μεγαλύτερη σημασία στο αντικείμενο της δουλειάς τους απ’ ότι στον εαυτό τους.
Είχε τον τρόπο να σου μεταδίδει αυτό που πίστευε και εσύ ανεξαρτήτως από το αν συμφωνούσες ή όχι με το γούστο του, ήθελες να τον ακούσεις. Αυτό είναι μεγάλη υπόθεση. Θυμάμαι ένα κείμενό του για την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», το έχω κρατήσει στο αρχείο μου. Ήταν τόσο καλά γραμμένο, που θα μπορούσα να πω ότι για πρώτη φορά με έκανε να κοιτάξω από διαφορετική σκοπιά το φαινόμενο Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Είναι κρίμα που εγκατέλειψε τα πάντα, μετά τη συνταξιοδότησή του, διότι η μεταδοτικότητά του, όταν έβλεπε ότι τον ακούν και ενδιαφέρονται για αυτά που λέει, ήταν μοναδική.
Δε θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που, πριν από καμιά δεκαριά χρόνια, ο Νώντας, μιλώντας με τον Λευτέρη, ένα παιδάκι 10 – 12 χρονών, γιο της συναδέλφου Μαρίκας Αρβανιτοπούλου, το έφερε στο σημείο να ψάξει να βρει πληροφορίες για μια παλιά ηθοποιό του Χόλιγουντ, την Ντολόρες Ντελ Ρίο (1904- 1983), την οποία ανέφερε μιλώντας για εκείνη την περίοδο του Χόλιγουντ, των δεκαετιών του 1930 και του 1940.
Αν ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο, κουβεντιάζοντας με ένα παιδάκι της εποχής των κινητών και του διαδικτύου, ε, αυτός ο άνθρωπος δεν είναι τυχαίος.