Μεσόγειος έρημος από την KAIROS recordings
Το πιανιστικό έργο Μεσόγειος έρημος
Το Point of No Return
photo: A. Σιμόπουλος
Ο Γιώργος Κουμεντάκης είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες συνθέτες, με πλούσιο έργο, το οποίο εκτείνεται από τη συμφωνικήμουσική και τη μουσική δωματίου έως την όπερα, το θέατρο, τον χορό και τις εικαστικές εγκαταστάσεις.
Η διεθνής του πορεία ξεκινάτο 1985 όταν ο Γκιαιργκ Λίγκετι του αναθέτει τη σύνθεση του Σύμμολπα 5, η οποία παρουσιάζεται από την Ορχήστρα Νέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό τη διεύθυνση του Τζέιμς Τζαντ. Την ίδια χρονιά, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Έτους Μουσικής – Έτους Μπαχ, παρουσιάζεται στην Μπιενάλε της Βενετίας το έργο Σύμμολπα 4 από το Divertimento Ensemble και τον Σάντρο Γκόρλι. Το 1987 συνεργάζεται για πρώτη φορά με το Ensemble InterContemporain και τον Αρτούρο Ταμάγιο με το έργο του Σύμμολπα 3. Την ίδια χρονιά ο Ματτίας Μπάμερτ και η ECYO παρουσιάζουν τα Σύμμολπα 3 στo Φεστιβάλ Frankfurter Feste. Το 1988 στο Χονγκ Κονγκ, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Παγκόσμιες Ημέρες Μουσικής, παρουσιάζεται το έργο Σύμμολπα 4 από τον Ίνγκο Μέτσμαχερ και το Hong Kong Ensemble. Το 1990 στο Όσλο ανεβαίνει η όπερά του Έσσεται ήμαρ… από την Oslo Sinfonietta και τον Κρίστιαν Έγκεν. Την ίδια χρονιά το Xenakis Ensemble με τον Ντιέγκο Μασσόν παρουσιάζουν το Μικρό κοντσέρτο για πιάνο στο Φεστιβάλ Nieuwe Muziek στο Μίντελμπουργκ της Ολλανδίας.
Κερδίζοντας την υποτροφία «Prix de Rome» (1992) διέμεινε ως resident composer στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης (Villa Medici). Την ίδια χρονιά ο πιανίστας Τζαίυ Γκότλημπ ερμήνευσε τα Σύμμολπα 1 στο Φεστιβάλ Présences ’92 στο Παρίσι, στις Ημέρες Νέας Μουσικής της Ζυρίχης και στο Φεστιβάλ του Λέτσε. Το 1994 τιμήθηκε με το βραβείο «Νίκος Καζαντζάκης». Το 1998 παρουσιάστηκε το έργο του Ταξίδι στη νύχτα από την Ορχήστρα Νέων της Μεσογείου και τον Ανρί Γκαλλουά στο Φεστιβάλ του Αιξ αν Προβάνς. Την περίοδο 1998-2000 εργάστηκε ως composer in residence για την Κλίο Γκουλντ και το σύνολο BT Scottish Ensemble στο Λονδίνο. Το 2000 το Nash Ensemble παρουσίασε το Μικρό κοντσέρτο για πιάνο.
Το 2007 έγραψετο έργο του Amor Fati για τα 50 χρόνια από τον θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη. Το 2007/08 συμμετείχε στο Πολιτιστικό Έτος της Ελλάδας στην Κίνα με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Πεκίνου υπό τον Ταν Λίχουα. Το 2008 συνέθεσε το έργο Point of No Return μετά από ανάθεση του Kronos Quartet. Το 2008 η Ορχήστρα των Χρωμάτων με τον Μίλτο Λογιάδη παρουσίασε το Amor Fati στη Μαδρίτη και το 2009 στο Ηρώδειο. Την ίδια χρονιά στο Φεστιβάλ Milano incontra La Grecia παρουσιάστηκε το έργο του Πέντε ακόμα βήματα μέχρι να κοιμηθείς από το dissonArt Ensemble και το Sentieri Selvaggi Ensemble.To 2010 το Nederlands Blazers Ensemble παρουσίασε στο Άμστερνταμ το έργο Μελωδία γραφομηχανής για σύνολο δωματίου. Το 2011 το Prism Quartet παρουσίασε στη Νέα Υόρκη τη Μελωδία γραφομηχανής για κουαρτέτο σαξοφώνων.
Τον Οκτώβριο του 2013 παρουσιάστηκε η όπερά του Omiros-Orimos στο Μόναχο (Gasteig), παραγωγή του opus21musikplus με την Παιδική Χορωδία της Κρατικής Όπερας της Βαυαρίας.
Έχει συνεργαστεί με κορυφαίους δημιουργούς των παραστατικών τεχνών, ενώ η συνεργασία του με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου, στην Ομάδα Εδάφους, κορυφώθηκε με τις Τελετές Έναρξης και Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004.
Η δισκογραφική του παρουσία σε Ελλάδα και εξωτερικό είναι πολυεπίπεδη, με κυκλοφορίες όπως, μεταξύ άλλων, τα 4 Έργα για τον Άρη Χριστοφέλη, τα Δύο έργα για την Ομάδα Εδάφους: Requiem για το τέλος του έρωτα – Η Ιφιγένεια στο Γεφύρι της Άρτας, τα Παραμύθια των αδελφών Γκριμμ με την Όλια Λαζαρίδου και το Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο, καθώς και με έργα του που περιλαμβάνονται σε ηχογραφήσεις αφιερωμένες στη σύγχρονη ελληνική δημιουργία, όπως το Greek Flute Music of the 20th and 21st Centuries με την Κάτριν Τσεντς.
Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε σημαντικές αίθουσες παγκοσμίως, όπως Αίθουσα Ολιβιέ Μεσσιάν (Γκρενόμπλ), Θέατρο Αρχιεπισκόπου (Αιξ), Θέατρο Ο Φοίνικας (Βενετία), Παλαιά Όπερα (Φρανκφούρτη), Μουσείο Μπενέσσε (Ναόσιμα), Κονσέρτχεμπαου (Άμστερνταμ), Αίθουσα Πέρσελ (Λονδίνο), Ουίγκμορ Χολ (Λονδίνο), Κάρνεγκι Χολ (Νέα Υόρκη), Αίθουσα Συναυλιών της Απαγορευμένης Πόλης (Πεκίνο), Πίκολο Τεάτρο (Μιλάνο), Μουζίκχεμπαου(Άμστερνταμ) κ.α.
Από το 2005 και για μία δεκαετία συνθέτει δύο μεγάλους κύκλους έργων, αξιοποιώντας με γόνιμο τρόπο στοιχεία της ελληνικής δημοτικής παράδοσης. Πρόκειται για τις Μελωδίες γραφομηχανής και τα Ισοκρατήματα, τα οποία παρουσιάζονται σε όλο τον κόσμο. Αυτή η δεκαετής έρευνα πάνω στην παραδοσιακή μουσική ολοκληρώνεται με τη σύνθεση της όπερας Η Φόνισσα το 2014 (ανάθεση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής).
Από το 2017 μέχρι σήμερα είναι ο μακροβιότερος καλλιτεχνικός διευθυντής στην 86χρονη ιστορία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διεύρυνση του ρεπερτορίου της, στο άνοιγμά της στην κοινωνία και στη διεθνή της παρουσία.
Η ένταξη του έργου του Γιώργου Κουμεντάκη σε αυτό το ξεχωριστό καλλιτεχνικό περιβάλλον των σημαντικών δισκογραφικών εταιρειώνKAIROSκαι DaVinciClassics δεν αποτελεί μόνο αναγνώριση της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας της μουσικής του, αλλά και επιβεβαίωση της θέσης της στο διεθνές τοπίο της σύγχρονης δημιουργίας.