Ο Έριχ Φρομ, ένας από τους σημαντικότερους ψυχαναλυτές και κοινωνικούς στοχαστές του 20ού αιώνα, διερευνά με διεισδυτική ματιά την υπαρξιακή κρίση του σύγχρονου ανθρώπου.Το βιβλίο εξετάζει την υπαρξιακή σύγκρουση ανάμεσα σε δύο θεμελιώδεις τρόπους ζωής: τον κτητικό, που βασίζεται στην απόκτηση υλικών αγαθών και την ιδιοκτησία (το «έχειν»), και τον βιωματικό, που εστιάζει στην αυθεντική εμπειρία, την πνευματική ανάπτυξη και την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης (το «είναι»).Ο Φρομ επισημαίνει ότι η γλωσσική μετατόπιση από τα ρήματα (που δηλώνουν ενέργεια και βίωμα) στα ουσιαστικά (που υποδηλώνουν πράγματα) φανερώνει τον υψηλό βαθμό αλλοτρίωσης. Λέγοντας, για παράδειγμα, «έχω αϋπνία» αντί για «δεν μπορώ να κοιμηθώ», ο άνθρωπΗ ψυχανάλυση του Φρομ δείχνει πως η έννοια της κτήσης δεν είναι έμφυτη στον άνθρωπο, αλλά αναπτύχθηκε ιστορικά μαζί με τον θεσμό της ατομικής ιδιοκτησίας. Υπογραμμίζει το γεγονός ότι πολλές αρχαίες γλώσσες δεν διέθεταν καν λέξη για το «έχω», βασιζόμενες αντίθετα στο ρήμα «είμαι».Η κοινωνία του «έχειν» συγκεντρώνει το ενδιαφέρον της στα πράγματα, τον καταναλωτισμό και την εκμετάλλευση, οδηγώντας στην αποξένωση. Αντίθετα, η κοινωνία του «είναι» επικεντρώνεται στους ανθρώπους, την αλληλεγγύη, την παραγωγική δράση και την εσωτερική ολοκλήρωση του ατόμου.
Ωριμάζοντας γινόμαστε όλο και νεότεροι: Η στοχαστική ματιά του Έρμαν Έσσε στη διαδρομή της ζωής