Αν κάτσεις να ακούσεις προσεκτικά τα άλμπουμ της τελευταίας εικοσαετίας, θα νομίζεις ότι οι δισκογραφικές εταιρείες δεν προσλαμβάνουν πλέον μάνατζερ, αλλά χτίστες μεσαιωνικών ναών. Από τους θρύλους του Heavy Metal μέχρι τους Trap stars της διπλανής πόρτας, η Μασονία, οι Ιλουμινάτι και τα μυστικά σύμβολα είναι το πιο ανακυκλώσιμο, κερδοφόρο και αγαπημένο θέμα της μουσικής βιομηχανίας.
Το ερώτημα είναι: Γιατί ένας ράπερ από το Μπρούκλιν ή ένας μεταλλάς από τη Σουηδία να έχουν πάθος με τους διαβήτες, τις ποδιές και τα μάτια που βλέπουν τα πάντα; Η απάντηση κρύβεται στο τέλειο μάρκετινγκ του «απαγορευμένου».
1. Στο Metal: Ο εύκολος τρόπος να σοκάρεις τη γιαγιά σου
Το Heavy Metal ανέκαθεν έτρεφε μια αγάπη για το σκοτάδι, τον αποκρυφισμό και οτιδήποτε έκανε τους συντηρητικούς γονείς να τρέχουν στις εκκλησίες. Στη δεκαετία του ’70 και του ’80, οι μπάντες χρησιμοποιούσαν τον Σατανά. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: ο Σατανάς παλιωσε. Κάπου στο ενδιάμεσο, το κοινό συνήθισε τα πεντάλφα και τα κρανία.
Εδώ έρχεται η Μασονία. Μπάντες όπως οι Iron Maiden ή οι Ghost κατάλαβαν ότι το να τραγουδάς για μυστικές στοές, αρχαία τελετουργικά και «αρχιτέκτονες του σύμπαντος» δίνει στη μουσική σου μια αύρα διανοητικού μυστηρίου. Δεν είσαι απλώς ένας τύπος που ουρλιάζει με μια κιθάρα· είσαι ένας «μύστης» που αποκαλύπτει τα κρυμμένα μυστικά της ανθρωπότητας. Είναι το ιδανικό concept για να πουλήσεις μπλουζάκια με περίεργα γεωμετρικά σχήματα που οι έφηβοι θα φοράνε για να δείχνουν βαθυστόχαστοι.
2. Στο Rap: Το απόλυτο «Flex» της εξουσίας
Αν στο Metal η Μασονία χρησιμοποιείται για την ατμόσφαιρα, στο Hip-Hop και το Rap χρησιμοποιείται για το απόλυτο εγώ. Η κουλτούρα της Rap βασίζεται παραδοσιακά στο “flexing” – στο να δείχνεις πόσα λεφτά, αυτοκίνητα και δύναμη έχεις. Όταν λοιπόν φτάνεις στο επίπεδο του Jay-Z, του Kanye West ή του Eminem, το να λες «έχω τρία σπορ αυτοκίνητα» είναι πια βαρετό. Όλοι έχουν.
Τι λες τότε; Αφήνεις να εννοηθεί ότι είσαι μέλος της μυστικής ελίτ που ελέγχει τον πλανήτη. Οι ράπερ άρχισαν να χρησιμοποιούν στα βίντεο κλιπ τους ασπρόμαυρα πατώματα-σκακιέρες, να κάνουν το σήμα του τριγώνου με τα χέρια τους (το οποίο ο Jay-Z ορκίζεται ότι είναι απλώς το σήμα της εταιρείας του, Roc-A-Fella, αλλά κανείς δεν τον πιστεύει) και να γράφουν στίχους για τους Ιλουμινάτι. Είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για έναν καλλιτέχνη να πει: «Είμαι τόσο πλούσιος και ισχυρός, που οι κυβερνήσεις με τρέμουν».
3. Η θεωρία του «Δωρεάν Promo»
Το πιο ευφυές κομμάτι αυτής της ιστορίας είναι ότι οι ίδιοι οι καλλιτέχνες δεν χρειάζεται να κάνουν σχεδόν τίποτα. Αρκεί να βάλουν ένα μάτι μέσα σε έναν κύκλο για δύο δευτερόλεπτα σε ένα βίντεο κλιπ διάρκειας τεσσάρων λεπτών.
Μέσα σε δέκα λεπτά από την κυκλοφορία του βίντεο, εκατοντάδες «αναλυτές» του YouTube και του TikTok θα βγάλουν βίντεο-αντιδράσεις με τίτλο: «Η Rihanna μας δείχνει ότι ανήκει στη Στοά; (ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ)». Αυτό μεταφράζεται σε εκατομμύρια δωρεάν προβολές, κλικς και συζητήσεις στα social media. Γιατί να πληρώσεις εκατομμύρια σε διαφήμιση, όταν μπορείς απλώς να κλείσεις το ένα σου μάτι στο εξώφυλλο του άλμπουμ και να αφήσεις το ίντερνετ να κάνει τη δουλειά για σένα;
Το συμπέρασμα
Στην πραγματικότητα, η Μασονία και οι Ιλουμινάτι στη μουσική είναι το αντίστοιχο των δεινοσαύρων στα παιδικά παιχνίδια: ένα φαντασιακό, πιασάρικο θέμα που πουλάει τρελά. Οι σταρ της μουσικής δεν κάθονται σε σκοτεινές στοές για να αποφασίσουν το μέλλον των λαών· κάθονται σε φωτεινά γραφεία με τους λογιστές τους για να δουν πώς θα αυξήσουν τα streams στο Spotify.
Και όσο ο κόσμος θα ψάχνει κρυμμένα μηνύματα πίσω από τα μπάσα και τα σόλο της κιθάρας, οι καλλιτέχνες θα συνεχίζουν να μετράνε τα εκατομμύριά τους – τα οποία, παρεμπιπτόντως, είναι εντελώς πραγματικά και καθόλου μυστικά.
Αν βρήκες το άρθρο ενδιαφέρον, γιατί δεν το κοινοποιείς;