
Το νέο έργο του Ιβάν Βιριπάγεφ Η γυναίκα καταδικάζεται. Υποβάλλεται σε μια πειραματική «θεραπεία μεταστροφής» μέσω του νευρωνικού εμφυτεύματος I-ONE, σχεδιασμένου να αναμορφώνει την εγκληματική συμπεριφορά. Όμως, ένα τεχνικό σφάλμα διαγράφει τη μνήμη και τη συνείδησή της, απογυμνώνοντάς την από κάθε σταθερή αίσθηση εαυτού. Το θεϊκό στοιχείο της τραγωδίας μετασχηματίζεται εδώ σε τεχνολογικό πεπρωμένο: το εμφύτευμα παρακολουθεί, αναλύει και επεμβαίνει στη συνείδηση της Τζούντιθ, λειτουργώντας ως ένα σύγχρονο ανάλογο του Χορού στο αρχαίο δράμα. Στη νέα του παράσταση, ο Γκαλίν Στόεφ δεν αντιμετωπίζει την τεχνολογία ως υπόσχεση λύτρωσης, αλλά ως καθρέφτη της ανθρώπινης συνθήκης, θέτοντας εκ νέου το ερώτημα: Τι απομένει όταν το «εγώ» παύει να είναι βεβαιότητα;

