Από την ατομική έκθεση της Βαρβάρας Μαυρακάκη_Christos Simatos
Από την ατομική έκθεση της Βαρβάρας Μαυρακάκη_Christos Simatos
βαρβάρα Μαυρακάκη _ Christos Simatos
Δέντρα, διαδρομές, χειμερινά τοπία και ίχνη ανθρώπινης παρουσίας επανέρχονται στη δουλειά σας σαν μνημονικές εικόνες. Από πού αντλούν τη δύναμή τους αυτές οι επαναλαμβανόμενες μορφές;
Πόσα ταξίδια έχουμε κάνει στη ζωή μας; Πόσους ανθρώπους έχουμε σημαδέψει και μας έχουν σημαδέψει; Πόσα όνειρα ανεξίτηλα έχουμε δει; Πόσοι περαστικοί κάτι μας θύμισαν; Πόσα μικρά ή μεγάλα δωμάτια κατοικημένα ή ακατοίκητα μας στοιχειώνουν; Πόσες λεπτομέρειες… όλα αυτά είμαστε εμείς οι ίδιοι. Ό,τι έχει διασωθεί αποσπασματικά. Είναι η μνήμη η ασύνειδη, η επιλεκτική. Κατοικεί μέσα μας και όλο βρίσκει έναν μικρό κρατήρα να εκραγεί, κάποια ρωγμή να φανερωθεί. Οι αλλεπάλληλες επιστρώσεις μπορούν να σε πάνε στα αλλεπάλληλα στρώματα γης που ερευνούν οι γεωλόγοι και οι αρχαιολόγοι για διαφορετικούς λόγους. Εδώ, είναι περίοδοι ζωής και προσπάθεια ανίχνευσης του ύψους και του βάθους. Έτσι κερδίζω το ανάγλυφο.
Οι επαναληπτικές χειρονομίες και οι αλλεπάλληλες επιστρώσεις στις επιφάνειες δημιουργούν την αίσθηση μιας τελετουργικής διαδικασίας. Τι σας προσφέρει αυτή η αργή και επίμονη σχέση με το έργο;
Ναι, τελικά σε ορισμένα έργα είναι καθαρά τελετουργική η διαδικασία, όπως στις προσευχές. Υπάρχει ένας ρυθμός μετρημένος με ακρίβεια, που ταξιδεύει σε όλη την επιφάνεια του έργου. Είναι συγκεκριμένη υπόσχεση που πρέπει να ολοκληρωθεί. Επειδή, όμως, υπάρχει έντονη συναισθηματική συμμετοχή, η εικόνα μπορεί και αποκτά προσωπική αισθητική. Για χρόνια δεν με ενδιέφεραν τα καθαρά ρεαλιστικά έργα. Η αφαίρεση μου επέτρεπε να απλώνω το ενδιαφέρον μου, χωρίς να κινδυνεύω από λεπτομέρειες να ακυρωθώ. Εγώ ήθελα να πω αυτό που ήθελα να πω. Εκφραζόμουν με μεγάλες χειρονομιακές κινήσεις γιατί χρειαζόταν να εκτονωθώ από τις συσσωρευμένες μου εντάσεις. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να συγκεντρωθώ σε μικρά λεπτομερειακά έργα. Κάποτε μάλιστα το είχα διατυπώσει σε έναν καταπληκτικό αφανή καλλιτέχνη τον Γ. Γκουτζίνο και μου είπε: «Ίσως κάποτε έρθει η ώρα να μπείτε στον χρόνο ενός τέτοιου έργου. Τότε θα δείτε ότι αυτό συμβαίνει φυσικά και είναι πολύ ενδιαφέρον».
Παρότι η ανθρώπινη μορφή δεν εμφανίζεται πάντα άμεσα, η αίσθηση της παρουσίας παραμένει έντονη. Σας απασχολεί περισσότερο η απεικόνιση του ανθρώπου ή τα ίχνη που αφήνει πίσω του;
Και τα δύο με απασχολούν. Από τη μία, θέλω να αποτυπώσω κάποια πορτρέτα και σώματα που με ενδιαφέρουν, αποδεικνύοντας στον εαυτό μου ό,τι μπορώ. Και μετά μου αρέσει υπερβολικά να σου επιτρέπει μία εικόνα να φτιάχνεις τη δική σου ιστορία, να σου θυμίζει ότι κάπου εδώ γύρω είναι κάποιος ή κάποιοι.
INFO Η ατομική έκθεση της Βαρβάρας Μαυρακάκη με τίτλο «εν λευκώ» στην αίθουσα τέχνης έκφραση – Γιάννα Γραμματοπούλου, έχει διάρκεια έως τις 6 Ιουνίου.