Ο Όργουελ δεν περιγράφει απλώς ένα ολοκληρωτικό καθεστώς· απογυμνώνει τον μηχανισμό του. Πρώτα διαλύονται οι δεσμοί οικογένεια, έρωτας, φιλία. Ύστερα εξαφανίζονται τα συναισθήματα που δεν ελέγχονται: η χαρά, η περιέργεια, η τρυφερότητα. Και στο τέλος, ο άνθρωπος μένει μόνος απέναντι στον φόβο, εκπαιδευμένος να τον αποκαλεί τάξη.
Στο 1984 δεν καταργείται απλώς η ελευθερία· καταργείται η ίδια η έννοια του ανθρώπινου. Η τέχνη, η επιστήμη, το γέλιο, το σώμα, η επιθυμία όλα θεωρούνται περιττά όταν η εξουσία γίνεται αυτοσκοπός. Γιατί ένας λαός που δεν αγαπά, δεν δημιουργεί και δεν θυμάται, δεν αντιστέκεται.
Κι αν το κείμενο αυτό μοιάζει υπερβολικό, είναι γιατί η δυστοπία του Όργουελ δεν φωνάζει. Ψιθυρίζει. Και πάντα ξεκινά με την ίδια υπόσχεση: ασφάλεια.
Ποιος φαντάστηκε πρώτος τον εφιάλτη του «1984»; Όχι δεν τα είπαν πρώτοι ο Χάξλεϋ και ο Όργουελ
Τζωρτζ Όργουελ – 1984
Οι παλιοί πολιτισμοί ισχυρίζονταν πως βασίζονταν πάνω στην αγάπη και τη δικαιοσύνη.
Ο δικός μας βασίζεται στο μίσος.
Στο δικό μας κόσμο δε θα υπάρχουν άλλα συναισθήματα εκτός από το φόβο, την οργή, τη θριαμβολογία και την ταπείνωση.
Όλα τα άλλα θα τα καταπνίξουμε-όλα!
Ήδη τώρα καταστρέφουμε τις συνήθειες της σκέψης που έχουν επιζήσει από την Προ-Επαναστατική εποχή.
Σπάσαμε τα δεσμά που ένωναν τους γονείς με τα παιδιά, τους άνδρες με τους άνδρες και τον άνδρα με τη γυναίκα.
Κανένας δεν τολμά πια να εμπιστευτεί τη γυναίκα του, το παιδί του ή το φίλο του.
Στο μέλλον όμως δε θα υπάρχουν ούτε γυναίκες, ούτε φίλοι.
Τα παιδιά θα τα παίρνουμε από τη μητέρα τους μόλις γεννιώνται όπως παίρνει κανείς τα αυγά από την κότα.
Το σεξουαλικό ένστικτο θα ξερριζωθεί.
Η αναπαραγωγή θα είναι μια ετήσια τυπική διαδικασία όπως η ανανέωση του δελτίου τροφίμων.
Δε θα υπάρχει γέλιο παρά μόνο το γέλιο του θριάμβου για κάποιο νικημένο εχθρό.
Δε θα υπάρχει τέχνη, λογοτεχνία, επιστήμη.
Όταν θα είμαστε παντοδύναμοι δε θα έχουμε πια ανάγκη την επιστήμη.
Δε θα υπάρχει διάκριση ανάμεσα στην ομορφιά και την ασχήμια.
Δε θα υπάρχει πια η περιέργεια ούτε η χαρά της ζωής.
Δε θα υπάρχει άμιλλα.
Χάξλευ: «Τα Έθνη δεν πρόκειται να αλλάξουν τις εθνικές πολιτικές τους εάν δεν αλλάξουν…»