Κουαρτέτο Αθηνών«Εδώ και πολύ καιρό ήθελα να θέσω αυτό το ερώτημα μουσικά, γιατί γραπτά έχει από καιρό -πολλά χρόνια- τεθεί τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά· όχι γιατί περιμένω κάποια απάντηση από το Ιερατείο των Δελφών, αλλά για να προβληματίσω, έστω και λίγους, με την ελπίδα να τους αφυπνίσω από τον βαθύ λήθαργο στον οποίο οι κοινωνίες έχουν περιπέσει, εδώ και αιώνες τώρα· και, ευτυχώς, σήμερα αρκετά λιγότεροι αισθάνονται άνετα με το σημερινό καθεστώς, που δεν έχει καμία σχέση με τη δημοκρατία. Σε μια τελευταία εργασία μου στα αγγλικά, που βρίσκεται στο στάδιο αξιολόγησής της από Ομότιμους -και ελπίζω να κριθεί θετικά για δημοσίευση στο περιοδικό “Humanities and Social Sciences” του εκδοτικού Οίκου Springer Verlag-, αποδεικνύω γιατί το ρεπουμπλικανικό πολίτευμα -res Publica- αδυνατεί, αντικειμενικά, να παράξει δημοκρατικά αποτελέσματα. Άλλωστε, οι Λατίνοι μισούσαν τη δημοκρατία και, προφανώς, δεν θα επινοούσαν ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Όπως και ο Αριστοτέλης μας προειδοποίησε ότι πρόκειται για ολιγαρχικό και όχι δημοκρατικό πολίτευμα (βλ. “Δούρειος Ίππος της Δημοκρατίας”, εκδόσεις Άμμων, βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών). Στο “Δελφικό Ερώτημα” υπάρχει διάλογος μεταξύ των Ομότιμων “ερμηνευτών”· που αποτελεί το άλφα και το ωμέγα της δημοκρατίας. Αυτό που βιώνουμε είναι ένα υβρεολόγιο, άνευ προηγουμένου».«Στα περισσότερα μέρη του, οι ήχοι του έργου είναι πένθιμοι. Πού και πού υπάρχουν και ξεσπάσματα. Οι μελωδίες γοερές· και δεσπόζουν σε όλο το έργο. Με την ευκαιρία, ήθελα να τιμήσω την καλή μου φίλη Ελένη Αρβελέρ, που πρόσφατα έφυγε. Εδώ και δυο χρόνια στο Ελληνικό Σπίτι Πολιτισμού οργάνωσα μια εκδήλωση με ποιήματά της που είχα μελοποιήσει και στην οποία παραβρέθηκε. Ήταν κάτι που την είχε ευχαριστήσει πολύ. Τον Αύγουστο του 2025 γιορτάσαμε μαζί τα τελευταία γενέθλιά της. Έζησε έναν αιώνα, παρά έναν χρόνο, με εκπληκτικές επιδόσεις στον τομέα της. Θα θυμάμαι, όσο ζω, που μου είπε: “έκανες πολλά στη ζωή σου. Εάν είχες συγκεντρωθεί σε ένα θα ήταν αλλιώς”. Το ξεπέρασα, λέγοντας πως εάν αυτό συνέβαινε δεν θα άκουγες τα ποιήματά σου μελοποιημένα με σταθικό τρόπο. Γελάσαμε και συνεχίσαμε, δυστυχώς, για ακόμα λίγο καιρό».
Ραφαήλ Πυλαρινός«Η κραυγή αγωνίας, που αναδεικνύεται με πολλές μορφές και που τις πλέκει πολύ έντεχνα ο ιδιοφυής και ταλαντούχος Κωνσταντίνος Μπούρας, για το πώς εξελίσσεται ο πλανήτης. Μου προξένησε μερικά παρόμοια συναισθήματα με εκείνο το μουσικό έργο, πολλά χρόνια τώρα, στις ΗΠΑ: “Stop the world I want to get off”. Οι ζωές μας τυλιγμένες με διαφορετικό πολύχρωμο χαρτί, αλλά στα βασικά ίδιες και με ίδιο τέλος. Απλώς, μέχρι τώρα, παρακολουθούμε, αδύναμοι να παρέμβουμε».«Η μουσική μου κολυμπάει σε μελωδικό ποτάμι και στους περισσότερους θα αρέσει. Η χαρά μου θα είναι πολλαπλή εάν προβληματιστούν πάνω στα ζητήματα που θίγω. Κατά τα άλλα, θα διαπιστώσουν ότι με τη μουσική μου τιμώ τα αγαπημένα πρόσωπά τους που αποδήμησαν».
Φίλιππος Μοδινός«Η πρώτη μου επαφή ήταν όταν, ως φοιτητής, στη Βιέννη, μπορούσα να παρακολουθήσω όπερες με ένα σελίνι, δυστυχώς όρθιος, από τη γαλαρία, που εκείνα τα χρόνια ακόμα αντέχονταν. Μου άρεσε αυτός ο τρόπος επικοινωνίας. Τον προτιμώ από αυτόν του θεάτρου. Πολύ ωραίος συνδυασμός λόγου και μουσικής. Όταν, πλέον, προχώρησα στα της μουσικής γενικότερα, ξεκίνησα τη σύνθεση σε όπερα την “Αντιγόνη” του Σοφοκλή. Εκείνο τον καιρό είχα διαβάσει και κάτι που ένας Ισπανός διανοούμενος είπε απαντώντας σε ερώτηση: “Τι σημαίνει σε σας μια αρχαία τραγωδία;” Απάντησε: “Μια όπερα που δεν έχουμε ακούσει”. Βασικά, επί Ευριπίδη, οι τραγωδίες είχαν αρχίσει να παίρνουν, σταδιακά, τη μορφή της όπερας. Μάλιστα, όταν ανέβηκε η όπερα “Άλκηστις” στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, είχα βάλει ως στόχο να δημιουργήσω ταμείο για υποτροφίες σε Έλληνες συνθέτες, με την υποχρέωση τη σύνθεση όπερας με ιστορίες από τραγωδίες. Η προσπάθεια δεν απέδωσε, δυστυχώς».«Η όπερα, όπως και το θέατρο, θα έχουν ή θα έπρεπε να έχουν πάντοτε καλή θέση και σε αυτόν τον κόσμο. Η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει, ώστε να την προσαρμόσουν σε νέες συνήθειες που δημιουργούνται στις κοινωνίες. Μάλιστα, και οι δυο αυτές μορφές τέχνης μπορούν να συμβάλουν στη διαπαιδαγώγηση των μελών σε κάθε κοινωνία, με στόχο τη διαμόρφωση στα μέλη της μιας πολιτισμένης στάσης ζωής. Βέβαια, όλοι οι τομείς παραγωγής θα πρέπει να έχουν ως στόχο τη διαμόρφωση, με το παράδειγμα, στα μέλη της κοινωνίας μιας πολιτισμένης στάσης ζωής· όχι μόνον ο χώρος των τεχνών».«Εκείνη η προσπάθεια είχε πολύ καλές προοπτικές, γιατί οι άνθρωποι που την υποστήριζαν διέθεταν πολλά από τα φόντα και χαρακτηριστικά, με επικεφαλής τον χαρισματικό και ικανό Ανδρέα· που, επιπλέον, διέθετε το λαϊκό αγκάλιασμα. Εγώ παραιτήθηκα από το Πανεπιστήμιο στο κάλεσμά του και έζησα πολλά γεγονότα εκείνη την εποχή, που για ορισμένα θέματα άρχισα στην πορεία να αλλάζω απόψεις, γιατί από μέσα πια έβλεπα τα αρνητικά στοιχεία που στον χρόνο θα αποτελούσαν το βασικό εμπόδιο για την πραγματική αλλαγή. Το πιο σοβαρό εμπόδιο ήταν η χαλάρωση της ενότητας του Κινήματος, που άρχισε να εξωτερικεύεται με το σχηματισμό κλικών και φέουδων. Είναι κρίμα, γιατί εκείνη η προσπάθεια θα μπορούσε να πετύχει. Όμως, τα μέσα δεν άλλαξαν. Το ρεπουμπλικανικό-ολιγαρχικό σύστημα διακυβέρνησης συνέχισε να δεσπόζει και δια αυτού άνοιξε διάπλατα στο χρήμα να εισέλθει και να κουμαντάρει δρώμενα, με εξέλιξη την εξάρτηση της πολιτικής από αυτό. Οι πολύ καλές παρεμβάσεις εκείνη την εποχή αποτέλεσαν στην πράξη, με τον χρόνο, καλλωπισμούς του υπάρχοντος συστήματος, αντί για τη βάση της πραγματικής αλλαγής. Το προσωπικό μου όφελος ήταν ότι γνώρισα, ιδιαίτερα, στην περιοχή μου, εξαιρετικούς, απλούς ανθρώπους».«Δεν είμαι αισιόδοξος για κάτι. Οι εξοπλισμοί αυξάνονται ραγδαία. Το δίκαιο του ισχυρού είναι ο νόμος και οι αδύνατοι δεν έχουν άλλες επιλογές από το να ευθυγραμμίζονται με συμφέροντα που, μακροπρόθεσμα, θα οδηγήσουν σε πρόσθετα βάσανα. Γι’ αυτό, όσο μπορούμε ας ασπαστούμε το παράδειγμα του λύκου που έχει το σβέρκο του γερό, για να μπορεί να κάνει τις δουλειές μόνος του».«Να διαψευστώ».«Ποιος αφήνει το κακό χωρίς ενόχληση στη Γη να δρα;/ Ποιος άραγε το άνομο κέρδος ανενδοίαστα να καρπώνεται;/ Έργο του συναυτουργού είναι/ που με τον εαυτό του παίζει/ και ρίχνει ανέμελα του ανταγωνισμού ζαριά;»Μουσική Διεύθυνση: Ραφαήλ Πυλαρινός
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
