Το να νιώθεις πλήξη δίπλα σε έναν σταθερό, καλό και διαθέσιμο σύντροφο δεν σημαίνει ότι έσβησε ο έρωτας. Σημαίνει ότι έχεις εθιστεί στην τοξικότητα και την ντοπαμίνη του δράματος. Ο Γκυστάβ Φλωμπέρ εξηγεί γιατί η ανικανότητά μας να αντέξουμε την ηρεμία σκοτώνει τις σύγχρονες σχέσεις.
Αν πιάνεις τον εαυτό σου να χάνει το ενδιαφέρον του μόλις μια σχέση βρει τον ρυθμό της, ή αν νιώθεις την ανάγκη να δημιουργήσεις έναν καβγά από το πουθενά απλώς και μόνο για να νιώσεις «ζωντανός», πάσχεις από το πιο καταστροφικό σύνδρομο της εποχής μας. Δεν φταίει η ρουτίνα, ούτε ο σύντροφός σου που έγινε «δεδομένος». Φταίει η διαστρεβλωμένη ιδέα που έχεις για τον έρωτα. Ο Γκυστάβ Φλωμπέρ, γράφοντας το αριστούργημά του Μαντάμ Μποβαρύ, δημιούργησε τον απόλυτο καθρέφτη για όλους όσους δεν αντέχουν την ειρηνική, καθημερινή αγάπη και αναζητούν μόνιμα το κινηματογραφικό δράμα.
Ο Ζακ Λακάν και η απόλυτη ψευδαίσθηση του «Άλλου Μισού»
Η παγίδα της «Έκστασης»
Η Έμμα Μποβαρύ είχε έναν καλό, αφοσιωμένο και σταθερό σύζυγο. Όμως, ένιωθε να πνίγεται. Έχοντας μεγαλώσει διαβάζοντας φτηνά, ρομαντικά μυθιστορήματα, πίστευε ότι ο αληθινός έρωτας είναι μια μόνιμη κατάσταση ταραχής. Όπως γράφει ο Φλωμπέρ: «Έψαχνε να βρει τι ακριβώς σήμαιναν οι λέξεις ευδαιμονία, πάθος και έκσταση, που της φαίνονταν τόσο όμορφες στα βιβλία».
Όταν η πραγματικότητα της συγκατοίκησης συγκρούστηκε με τις φαντασιώσεις της, η Έμμα βάφτισε την ηρεμία «βαρεμάρα». Και για να ξεφύγει, αναζήτησε την καταστροφή.
Γιατί η ειρήνη σε πανικοβάλλει;
Η ιστορία της Μποβαρύ είναι το πιο ακριβές ψυχογράφημα του σημερινού ανθρώπου, ο οποίος σαμποτάρει την ευτυχία του για τρεις βασικούς λόγους:
- Εθισμός στο άγχος: Έχουμε εκπαιδευτεί να μπερδεύουμε το άγχος με τις «πεταλούδες στο στομάχι». Αν η σχέση δεν έχει κυνηγητό, ανασφάλεια και δάκρυα, ο εγκέφαλός μας νομίζει ότι δεν υπάρχει πάθος. Στην πραγματικότητα, απλώς απουσιάζει η τοξικότητα.
- Η ρουτίνα ως εχθρός: Πιστεύουμε ότι αγάπη είναι τα μεγάλα ταξίδια και οι ακραίες εξομολογήσεις. Όμως, η αληθινή, ώριμη αγάπη χτίζεται στα ψώνια του σούπερ μάρκετ, στο κοινό διάβασμα στον καναπέ και στον λογαριασμό του ρεύματος. Αυτή η πεζή πραγματικότητα τρομάζει όσους αρνούνται να ενηλικιωθούν συναισθηματικά.
- Το κυνήγι της ντοπαμίνης: Όπως η Έμμα έψαχνε διεξόδους σε χρέη και παράνομους δεσμούς, έτσι και σήμερα η κουλτούρα των dating apps μάς ωθεί να ψάχνουμε μόνιμα το επόμενο «κλικ», την επόμενη ένταση, θυσιάζοντας την ουσιαστική σύνδεση.
Η άβολη ενηλικίωση του έρωτα
Ο Φλωμπέρ ήταν αμείλικτος με την ηρωίδα του, οδηγώντας την σε ένα τραγικό τέλος, ακριβώς για να μας ταρακουνήσει. Όσο κυνηγάς τον έρωτα ως μια μόνιμη πηγή διασκέδασης και αδρεναλίνης, θα καταλήγεις πάντα άδειος.
Η πραγματική πρόκληση δεν είναι να βρεις κάποιον που θα σε κρατάει διαρκώς σε μια τεχνητή υπερένταση. Το μεγάλο, δύσκολο στοίχημα είναι να βρεις το θάρρος να καθίσεις απέναντι σε έναν άνθρωπο, μέσα στην απόλυτη, «βαρετή» σιωπή της καθημερινότητας, και να νιώσεις ότι επιτέλους γύρισες σπίτι.
Το απόφθεγμα της ημέρας από τον Μακιαβέλλι: «Ο πόλεμος αρχίζει όταν θέλεις, αλλά δεν…»