«Δεν χρειάζομαι διεγερτικά. Έχω αρκετό όπιο στην ψυχή μου». Γιατί ο Πεσσόα είναι ο απόλυτος φιλόσοφος της εσωστρέφειας.
Ο άνθρωπος με τα 70 πρόσωπα. Ο Πεσσόα δεν χρησιμοποιούσε απλώς ψευδώνυμα. Έπασχε (ή μάλλον, δημιουργούσε) μια λογοτεχνική σχιζοφρένεια. Δημιούργησε πάνω από 70 «ετερώνυμα»: φανταστικούς συγγραφείς με δικό τους βιογραφικό, δικό τους λογοτεχνικό στιλ, διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις, ακόμα και δικούς τους αστρολογικούς χάρτες! Συχνά μάλιστα, αυτοί οι φανταστικοί συγγραφείς έγραφαν κριτικές ο ένας για το έργο του άλλου στις εφημερίδες της εποχής. Το «Βιβλίο της Ανησυχίας» γράφτηκε από το ετερώνυμο Μπερνάρντο Σοάρες, έναν ταπεινό βοηθό λογιστή.
Το αριστούργημα που βρέθηκε σε ένα μπαούλο. Όσο ζούσε, ο Πεσσόα δημοσίευσε ελάχιστα πράγματα και πέθανε σχεδόν άγνωστος, δουλεύοντας ως εμπορικός μεταφραστής. Μετά τον θάνατό του το 1935, βρέθηκε στο δωμάτιό του ένα ξύλινο μπαούλο. Μέσα υπήρχαν πάνω από 25.000 χαρτάκια, φάκελοι, αποδείξεις από καφενεία και περιθώρια εφημερίδων, γεμάτα σημειώσεις. Χρειάστηκαν δεκαετίες για να τα ενώσουν οι μελετητές σαν παζλ και να εκδώσουν το «Βιβλίο της Ανησυχίας».
Ο ταξιδιώτης που δεν έφυγε ποτέ. Παρόλο που τα κείμενά του περιπλανιούνται στα πέρατα του σύμπαντος και στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής, ο ίδιος περνούσε όλη του τη ζωή στο ίδιο τρίγωνο της Λισαβόνας: σπίτι, γραφείο, καφενείο. Δεν χρειαζόταν να πάει πουθενά, γιατί το μυαλό του ταξίδευε πιο μακριά από κάθε εξερευνητή.
«Περιόρισα τις επιθυμίες μου και εστίασα στο να τις ακονίσω και να τις τελειοποιήσω. Για να φτάσουμε στο άπειρο – και πιστεύω ότι μπορεί να φτάσουμε πρέπει να έχουμε ένα σίγουρο λιμάνι, μόνο ένα, από το οποίο θα ξεκινήσουμε για το αόριστο, το άπειρο. Ένα φλιτζάνι καφέ, ένα τσιγάρο και τα όνειρά μου μπορούν να υποκαταστήσουν αρκετά καλά το σύμπαν και τα αστέρια του, τη δουλειά, την αγάπη, ακόμα και την ομορφιά και τη δόξα. Δεν χρειάζομαι ουσιαστικά διεγερτικά. Έχω αρκετό όπιο στην ψυχή μου».
Τσαρλς Μπουκόφσκι: 10 αποφθέγματα που θα σου «χαστουκίσουν» την πραγματικότητα