Μήπως τελικά όλες οι σχέσεις της ζωής μας είναι απλώς μια προσπάθεια να ξαναβρούμε (ή να αποφύγουμε) τη μητέρα μας;
Όλα ξεκινούν και τελειώνουν εκεί. Στην πρώτη αγκαλιά, στο πρώτο βλέμμα, στην πρώτη εξάρτηση. Για τον πατέρα της ψυχανάλυσης, Σίγκμουντ Φρόυντ, η μητέρα δεν είναι απλώς ο άνθρωπος που μας γέννησε. Είναι ο «Πρώτος Άλλος».
Είναι το αρχέτυπο πάνω στο οποίο χτίζουμε τον εγωισμό μας, τις ανασφάλειές μας και, κυρίως, τον τρόπο που θα αγαπήσουμε στο μέλλον. Διαβάζοντας τα παρακάτω 10 αποφθέγματα, θα καταλάβεις γιατί για τον Φρόυντ, δεν ξεπερνάμε ποτέ εντελώς τη μητέρα μας απλώς μαθαίνουμε να ζούμε με το ίχνος της χαραγμένο ανεξίτηλα στον ψυχισμό μας.
Γιωσαφάτ: «Αγάπη σημαίνει ότι αρχίζεις να νοιάζεσαι…Πρέπει να το έχεις πάρει από τη μάνα σου»
10 αποφθέγματα του Σίγκμουντ Φρόυντ για τον μητρικό δεσμό.
- Η μητρική επιρροή είναι το χωνευτήρι της ψυχικής ζωής, όπου το παιδί πλάθει τον πηλό της ταυτότητάς του κάτω από το άγρυπνο βλέμμα της μητέρας”.
- Η μητέρα είναι ο πρώτος και σημαντικότερος Άλλος του παιδιού, επηρεάζοντας τη διαμόρφωση της αυτοαντίληψης και της στάσης τους απέναντι στον κόσμο”.
- Από τη στιγμή της γέννησης, το παιδί βρίσκεται σε έναν λεπτό χορό με τη μητέρα, έναν χορό που υφαίνει τα νήματα της εξάρτησης, της αγάπης και της εξατομίκευσης”.
- “Ο μητρικός δεσμός είναι το χωνευτήρι της ψυχικής ανάπτυξης, όπου το παιδί έρχεται αντιμέτωπο με τις δυαδικότητες της αγάπης και της αντιπαλότητας, της εξάρτησης και της ανεξαρτησίας, θέτοντας τις βάσεις για το περίπλοκο μωσαϊκό των ανθρώπινων σχέσεων”.
- Η μητρική φιγούρα γίνεται το πρότυπο για τις μελλοντικές σχέσεις, καθώς το παιδί μαθαίνει να περιηγείται στις πολυπλοκότητες της αγάπης, της εμπιστοσύνης και της προσκόλλησης”.
- “Η σχέση μεταξύ μητέρας και παιδιού είναι ένας μικρόκοσμος της ευρύτερης ανθρώπινης εμπειρίας, απηχώντας τον αιώνιο αγώνα μεταξύ εξάρτησης και αυτονομίας”.
- “Η μητρική αγάπη, με την τρυφερή φροντίδα και τους αναπόφευκτους περιορισμούς της, διαμορφώνει τον ψυχισμό, αφήνοντας ανεξίτηλο σημάδι στο συναισθηματικό τοπίο του παιδιού”.
- “Στη δυάδα μητέρας-παιδιού εκτυλίσσεται το οιδιπόδειο δράμα, μια σύνθετη αλληλεπίδραση επιθυμιών, συγκρούσεων και της σταδιακής ανάδυσης ενός ξεχωριστού εαυτού”.
- Η πρώτη ανθρώπινη σχέση, αυτή μεταξύ μητέρας και παιδιού, θέτει τα θεμέλια για όλους τους μελλοντικούς συναισθηματικούς δεσμούς και την ψυχολογική ανάπτυξη”.
- Στην αγκαλιά της μητέρας, το παιδί ανακαλύπτει το πρωτότυπο όλων των μετέπειτα ερωτικών σχέσεων, διαμορφώνοντας το περίγραμμα του συναισθηματικού τους τοπίου.
Κάποτε η Μαλβίνα είχε πει πως: «Kάθε θηλυκό πλάσμα έχει τη μοιραία σφραγίδα της μάνας του. Και καμιά …»