Κλείσιμο
Μια ανάλογη, σκληρή στάση, εξάλλου, κρατούσε η Μπριζίτ Μαρντό και απέναντι στους περισσότερους άνδρες
Οι πολιτικές πεποιθήσεις του τελευταίου συζύγου της φαίνεται πως επηρέασαν την Μπριζίτ Μπαρντό η οποία όχι μόνον τις υιοθέτησε αλλά επέλεξε να τις υποστηρίξει με θέρμη και δημοσίως προκαλώντας έντονη δυσφορία στον απανταχού δημοκρατικό κόσμο αλλά και την παρέμβαση της δικαιοσύνης.
Έντονες ήταν οι ρατσιστικές επιθέσεις που εξαπέλυσε ενάντια στους μουσουλμάνους, στους γκέι αλλά και σε ανέργους μέσα από τις σελίδες δύο βιβλίων της, που κυκλοφόρησαν το 1999 και το 2003 αντίστοιχα, για τις οποίες μάλιστα καταδικάστηκε έναν χρόνο αργότερα από την γαλλική δικαιοσύνη, και αναγκάστηκε να πληρώσει πρόστιμα ύψους δεκάδων χιλιάδων ευρώ ως υποκινήτρια ρατσιστικού μίσους.
Τα πρόστιμα και οι αντιδράσεις ωστόσο δεν την πτόησαν και το 2008 έστειλε στον Γάλλο Πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί μια ρατσιστική επιστολή προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για τους μουσουλμάνους που ζουν στη Γαλλία για την οποία επίσης καταδικάστηκε από γαλλικό δικαστήριο.
Όσο για τη δημόσια υποστήριξή της στην ακροδεξιά Μαρίν Λε Πεν, αυτή την απέδιδε κυρίως στο γεγονός ότι ήταν φιλόζωη.
Σε όλη τη διάρκεια του βίου του η Μπριζίτ Μπαρντό υπήρξε μια γυναίκα απελευθερωμένη, δυναμική παθιασμένη, χωρίς και ενοχές. Ο δυναμισμός αυτός, όμως, έμοιαζε να κρύβει μια κραυγή αγωνίας, φόβου και ανασφάλειας, η οποία εκδηλωνόταν κατά καιρούς μέσα από αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν και απόπειρες αυτοκτονίες.
Ανάμεσα σε αυτά που καταδυνάστευαν τη ζωή της ήταν, όπως είχε εξομολογηθεί, και η δημοσιότητα: ««Είμαι μια γυναίκα σαν όλες τις άλλες, έχω μια μύτη και ένα στόμα, έχω αισθήματα και σκέψεις, αλλά η ζωή μου γίνεται ανυπόφορη. Η ψυχή μου δεν μου ανήκει πια. Για μένα, το βεντετιλίκι είναι μια βιτρίνα. Δεν μπορώ να ζήσω όπως επιθυμώ. Η ύπαρξή μου είναι απλά υπόγεια. Ναι, θέλω να αισθανθώ το φρέσκο αέρα σπίτι μου, δεν μπορώ να ανοίξω το παράθυρο, γιατί θα υπάρχει ένας φωτογράφος καθισμένος στη στέγη απέναντι. Υπάρχουν πολλά πράγματα στη ζωή μου για τα οποία δεν μπορώ να πω ότι μου ανήκουν».