The Lost BusΕυχαριστώ.Γιατί επιλέξατε αυτή την ταινία Matthew, ενώ δεν είχατε πρωταγωνιστήσει σε ταινία εδώ και έξι χρόνια. Και εσείς America, είχατε κάνει εξαιρετική δουλειά στο BarbieΉθελα πάντα να συνεργαστώ με τον Paul Greengrass, και ήταν ωραίο που έλαβα το τηλεφώνημά του. Μου αρέσει το γούστο του και ο τρόπος που συνδυάζει μεγάλες δράσεις με προσωπικά, διαπροσωπικά δράματα. Διάβασα το σενάριο και σκέφτηκα ότι άξιζε να γίνει. Μόλις έμαθα ότι βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, ένιωσα μεγαλύτερη τιμή να συμμετάσχω. Ως ηθοποιός, βοηθά να μπεις βαθύτερα στο ρόλο, είναι προνόμιο να διηγείσαι κάτι ψυχαγωγικό (σ.σ. με την ιδιότητα της περιπέτειας) και ταυτόχρονα αληθινό. Όπως είπατε, υπάρχει θετική διάθεση· η ταινία δεν αποφεύγει τον πόνο και τον τρόμο, αλλά στο επίκεντρο βρίσκεται η επιλογή δύο ανθρώπων –ενός οδηγού λεωφορείου και μιας δασκάλας– να κάνουν το σωστό χωρίς να ξέρουν ότι θα γίνουν ήρωες. Ο χαρακτήρας μου, ο Kevin, είχε αποφύγει δυσκολίες όλη του τη ζωή και τώρα καλείται να κάνει μια ηρωική επιλογή. Υπάρχουν στιγμές πατέρα και γιου που με ενέπνευσαν πολύ.America, θα μας πείτε και εσείς;Για μένα, είναι φυσικό να αναζητώ τους ήρωες σε καθημερινούς ανθρώπους. Με μεγάλωσε μια μητέρα, μετανάστρια, και οι ήρωες της ζωής μου ήταν καθημερινοί άνθρωποι: δάσκαλοι, φίλοι, γείτονες. Όταν διάβασα το σενάριο, υπήρχε προφανής ηρωισμός, αλλά με εντυπωσίασαν και οι αθόρυβες πράξεις ηρωισμού της Mary, της δασκάλας, που φρόντιζε τα 22 παιδιά, ανακουφίζοντας τον φόβο τους και το τραύμα τους. Η αφοσίωσή της ήταν καθηλωτική.Υπάρχει κάποια στιγμή στη ζωή σας που έχετε βοηθήσει κάποιον με ανάλογο τρόπο;Σκέφτομαι τα παιδιά μου. Πλέον που είναι έφηβοι, πολλές φορές μοιράζομαι εμπειρίες μου ως «μεγάλος αδερφός», καθισμένος δίπλα τους, όχι για να διδάξω, αλλά για να τους πω «κι εγώ πέρασα κάτι παρόμοιο». Αυτό τους ανακουφίζει, βλέπουν ότι δεν είναι μόνοι στα προβλήματά τους.Για μένα ήταν στο πανεπιστήμιο. Στο USC, συμμετείχα σε πρόγραμμα μέντορινγκ για παιδιά σε κοντινές περιοχές χαμηλού εισοδήματος. Βοηθώντας αυτά τα παιδιά, τους δίδαξα αλλά και έμαθα πράγματα για τον εαυτό μου. Αυτό συνδέεται με όσα κάνουν οι Kevin και Mary στην ταινία: βρίσκουν δυνάμεις μέσα τους που δεν γνώριζαν ότι είχαν.Τι μάθατε από την εμπειρία της ταινίας για τη φωτιά και τη φύση;Η Φύση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί απλά με πρωτόκολλα. Πρέπει να σεβόμαστε και να συνεργαζόμαστε μαζί της.Ο σημαντικότερος δάσκαλος είναι οι άνθρωποι γύρω σου. Σε τέτοιες καταστροφές, οι άνθρωποι είναι ό,τι έχεις· ο ένας βοηθά τον άλλο.Πόση «πραγματική φωτιά» αντιμετωπίσατε στην ταινία;Πολλή. Υπήρχαν σωληνώσεις αερίου και πραγματική φωτιά, οπότε η συνεργασία με τους ειδικούς στα εφέ και τους κασκαντέρ ήταν κρίσιμη για να μην υπάρξουν τραυματισμοί. Ευτυχώς δεν τραυματίστηκε κανείς. Ο Paul Greengrass χειρίστηκε τέλεια τη σύνθετη αυτή παραγωγή.Ναι, αυτό τα λέει όλα [γελάει].Πώς ήταν να απεικονίσετε πραγματικούς ανθρώπους;Δεν παίζαμε τους ανθρώπους αυτούς ακριβώς. Είχαμε ως βάση τις εμπειρίες τους, αλλά δημιουργήσαμε τους δικούς μας χαρακτήρες για την ταινία, με την έγκριση του Paul. Μιλήσαμε με τη Mary και πήραμε πολύτιμα στοιχεία, αλλά είχαμε την ελευθερία να εξερευνήσουμε και νέες πτυχές του χαρακτήρα της.Η απάντησή μου είναι παρόμοια. Υπήρχε θεμέλιο από τον Kevin, αλλά η ταινία είναι η δική μας εκδοχή των γεγονότων, που σέβεται το πνεύμα της πραγματικότητας αλλά υπηρετεί την αφήγηση της ταινίας.Matthew, μετά από έξι χρόνια εκτός πρωταγωνιστικών ρόλων, πώς ήταν η επιστροφή σας;Δεν ήταν διακοπή, ήταν δημιουργική περίοδος. Έγραφα, γινόμουν «πιο συγγραφέας», προσπαθούσα να συνδέσω τις εμπειρίες μου με τέχνη, και η επιστροφή με το Kevin με υπενθύμισε πόσο αγαπώ την υποκριτική.Ποιο ποίημα από το νέο σας βιβλίο ταιριάζει με τον χαρακτήρα σας;«Αν θέλεις να βρεις τον δρόμο για το σπίτι, μην σε καταναλώσει πόσο μακρύς είναι ο δρόμος. Κάνε το επόμενο σωστό βήμα και προχώρα ένα βήμα τη φορά.» [σ.σ. ακούγεται σχεδόν… σα να βρήκε την «Ιθάκη» του]
Πώς ήταν η συνεργασία με τον Paul Greengrass;Είμαι μεγάλη θαυμάστρια. Ο τρόπος που δουλεύει σε κάνει να νιώθεις ότι δεν κουράζεσαι, σου αφήνει ελευθερία και σου δίνει αίσθηση αυθεντικότητας.Στο πλατό δουλεύουμε με βάση τη συμπεριφορά και όχι το διάλογο. Η σκηνή παίρνει μορφή μέσα από τις πράξεις και αντιδράσεις.Πώς ήταν η συνεργασία με τα παιδιά;Ήταν επαγγελματίες και καλά φροντισμένα. Τα παιδιά έπρεπε να κρατούνται ασφαλή, αλλά έδιναν ζωντάνια στην ταινία.Εγώ απλώς καθόμουν και τα κοιτούσα από τον καθρέφτη.Πώς ήταν να δουλέψετε με τον γιο και τη μητέρα σας;Ο γιος μου ζήτησε να διαβάσει για τον ρόλο, και ο Paul Greengrass ενέκρινε χωρίς να ξέρει ότι ήταν δικός μου. Η μητέρα μου έστειλε βίντεο και την επέλεξε ο Paul. Ήταν τιμή να είμαι η γέφυρα ανάμεσα σε δύο γενιές.Τι μάθατε ο ένας από τον άλλον στην ταινία;Η America ήρθε με ξεκάθαρη άποψη για τη Mary, και η συνεργασία μας ανέπτυξε τη δυναμική των χαρακτήρων. Η αντίθεση των απόψεων δημιούργησε ένταση και αληθινή σύνδεση.Έμαθα να δουλεύω με κάποιον που παίρνει σοβαρά τη δουλειά του, να κρατά το ρόλο του και να δημιουργεί χώρο για τους υπόλοιπους.Έχετε κάποια ανάμνηση από το σχολικό λεωφορείο ως παιδία;Στην έκτη δημοτικού, τέσσερις μεγαλύτεροι με πείραζαν κάθε μέρα. Μια μέρα, ο αδερφός μου ήρθε με το αυτοκίνητο και τους αντιμετώπισε. Ποτέ δεν με πείραξαν ξανά.Δεν πήγαινα με σχολικό λεωφορείο, αλλά θυμάμαι έναν οδηγό που με ενθάρρυνε για τα μαθήματα υποκριτικής μου στο Λος Άντζελες. Με έκανε να νιώσω ότι είχα φίλο στο λεωφορείο.Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο YoutubeΓίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος