Η θρυλική βασίλισσα της Όπερας, η αρχή και το τέλος των πολλαπλών μεταμορφώσεών της επί σκηνής, η κορύφωση και το μεγάλο φινάλε της ζωής της Μαρίας Κάλλας
Σημασία έχει δοθεί στην διεθνή της, η διαφορετικά ‘εκτός συνόρων’ καριέρα της. Η Κάλλας όμως, η αλλιώς ‘La Callas’, πραγματοποίησε πολλές εμφανίσεις και στην Ελλάδα, όπως στην Λυρική Σκηνή του Βασιλικού Θεάτρου, στην αίθουσα του κινηματογράφου «Παλλάς», στο θερινό Θέατρο «Παρκ», στην κεντρική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, στον κινηματογράφο «Σπόρτινγκ», στο θέατρο «Κοτοπούλη- Ρεξ», στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου…
Μία από αυτές αποτελεί μεγάλη σύμπτωση αφού, έλαβε χώρα στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην κεντρική πλατεία Λευκάδας, ένα βράδυ Κυριακής στις 30 Αυγούστου του 1964, όταν η υψίφωνος τραγούδησε το «Voi Io sapete, o mamma» της Cavalleria Rusticana του Ιταλού συνθέτη Pietro Mascagni. Το απρόοπτο αυτό ρεσιτάλ δίνεται το τελευταίο βράδυ των εορταστικών εκδηλώσεων και είναι η τελευταία δημόσια εμφάνιση της Μαρία Κάλλας μπροστά σε ελληνικό κοινό. Που βρίσκεται όμως η σύμπτωση;
Μερικά από τα εκατοντάδες συλλυπητήρια τηλεγραφήματα απ’ όλον τον κόσμο, εκφράζουν την λύπη και τον θαυμασμό για την μέγιστη αυτή προσωπικότητα που σφράγισε με την παρουσία της τον χώρο της Τέχνης. Ανάμεσα σε αυτά, του ενδυματολόγου Piero Tosi, του αρχιμουσικού Vittorio Gui, της γραμματέως και φίλης της Κάλλας Nadia Stancioff, της φίλης της Κάλλας Helene Rochas, της διοργανώτριας του διεθνούς διαγωνισμού «Madame Butterfly», Shinkichi Nakajima, του Γ. Ραπανάκη, πλοιάρχου του τάνκερ «Αρτεμίσιον»- ιδιοκτησίας της Κάλλας-της διοίκησης της `Οπερας της Νάπολης «San Carlo», της ναυτιλιακής εταιρίας «Springfield Shipping Co», συμφερόντων του Αριστοτέλη Ωνάση, της Josephine Chaplin, συναδέλφων κλπ.
Πόσο συγκινητικότερο όλων όμως, απευθύνεται από τον μαέστρο Vittorio Gui στην ίδια την Κάλλας ως εξής : Με σένα τελειώνει μια εποχή, αλλά αρχίζει η αθανασία σου. Με αγάπη πάντα, ο δικός σου Vittorio».
