Πριν από δύο χρόνια σε ένα ταξίδι μoυ στη Λέρο, ανεβαίνοντας το βουνό του Τούρτουρα πάνω από το Διαπόρι, βρέθηκα σε ένα κτίριο, που στην διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στέγαζε την πυροβολαρχία των κατοχικών δυνάμεων.
Bastnäs, το μεγαλύτερο νεκροταφείο αυτοκινήτων στην Ευρώπη. Φωτογραφία: Μαρίζα Καψαμπέλη
Φωτογραφία: Lumiere urbex
Φωτογραφία: Lumiere urbex
Φωτογραφία: Μαρία Καψαμπέλη
Φωτογραφία: Μαρία Καψαμπέλη
Φωτογραφία: Lumiere urbex
Φωτογραφία: Lumiere urbex
Φωτογραφία: Μαρία Καψαμπέλη
Φωτογραφία: Lumiere urbex
Φωτογραφία: Lumiere urbex
Φωτογραφία: Μαρία Καψαμπέλη
Φωτογραφία: Μαρία Καψαμπέλη
Φωτογραφία: Lumiere urbex
Φωτογραφία: Lumiere urbex
«Αυτό που με σημάδεψε», μας αφηγείται, «δεν ήταν τόσο το μέγεθος, όσο η αίσθηση ότι τα αυτοκίνητα δεν είναι πια ξένα σώματα. Η φύση τα έχει απορροφήσει πλήρως. Η σκουριά, τα βρύα, τα δέντρα, όλα λειτουργούν σαν ένα ενιαίο τοπίο. Τα αυτοκίνητα μοιάζουν περισσότερο με οργανικά στοιχεία του τοπίου, παρά με ανθρώπινα αντικείμενα.
Θυμάμαι ότι δεν ένιωσα τόσο την αίσθηση και την σκληρότητα της εγκατάλειψης, όσο της μετάβασης, της μεταμόρφωσης. Είναι από τα λίγα μέρη όπου καταλαβαίνεις πολύ έντονα ότι τίποτα δεν χάνεται πραγματικά, απλώς αλλάζει μορφή».
Πηγές: www.ctinsider.com, urbexhub.com