Αίθουσα Τέχνης Metamorfosis Βασίλης Καρακατσάνης ‘Αστικά Εργαλεία’ | ‘Urban Tools’

Αίθουσα Τέχνης Metamorfosis Βασίλης Καρακατσάνης ‘Αστικά Εργαλεία’ | ‘Urban Tools’Διάρκεια έως 18 Απριλίου 2026Ο Καρακατσάνης παρουσιάζει τις εκθέσεις του χρησιμοποιώντας θεατρική προσέγγιση, μεταμορφώνοντας τα καθημερινά
αντικείμενα σε δομικά στοιχεία. Χρησιμοποιεί καθαρή και πλούσια παλέτα χρωμάτων με δυνατές αντιθέσεις και χρησιμοποιώντας στοιχεία από τους υπάρχοντες τρισδιάστατους χώρους δημιουργεί νέους εικαστικούς τόπους, διερευνώντας με ευαισθησία, τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και ψευδαίσθησης.
Οι επιλεγμένες θεματικές του και το προσωπικό του εικαστικό λεξιλόγιο εμπνέονται από την εμπειρία και την παρατήρηση
του περιβάλλοντος κόσμου.
Ο επιμελητής εκθέσεων σύγχρονης τέχνης Δρ. Κώστας Πράπογλου προλογίζοντας τη δουλειά αυτή, μεταξύ άλλων αναφέρει: Το έργο του Βασίλη Καρακατσάνη μας προσκαλεί σε ένα ταξίδι μέσα από το φάσμα της σύγχρονης ύπαρξης: ένα πολύπλοκο, συνεχώς εξελισσόμενο μείγμα αναμνήσεων, συλλογικών ιστοριών και κοινωνικών δυναμικών.και γκουάς σε καμβά—μας προτρέπουν σε μια βαθιά διερεύνηση της ζωής σε όλες τις αποχρώσεις και υφές της.
Το Αστικά Εργαλεία δεν είναι απλώς μια έκθεση εικόνων· είναι μια φιλοσοφική περιπλάνηση στο ρόλο του τοπίου στη διαμόρφωση των ταυτοτήτων μας, της μνήμης μας και της ηθικής μας πυξίδας. Με τις ζωντανές υφές των καμβάδων του μας προσκαλεί να επαναπροσδιορίσουμε τα συνηθισμένα εργαλεία της καθημερινότητάς μας ως ισχυρές μεταφορές, γεμάτες ιστορία και νόημα. Έτσι, μας προκαλεί να αμφισβητήσουμε τους τρόπους με τους οποίους κινούμαστε στην πόλη και να εξετάσουμε τι κρύβεται κάτω από την επιφάνειά της.εξετάζει την αλληλεπίδραση της χωρικής αντίληψης με τη διαμόρφωση της ταυτότητας, παρακινώντας μας σε μια βαθύτερη εξέταση των μεταφυσικών δεσμών μεταξύ τόπου και εαυτού. Η δουλειά του Καρακατσάνη υπαινίσσεται μια ποιητική οντολογία, όπου το αθέατο διαμορφώνει έναν πιο ουσιαστικό δρόμο από το αισθητό και το ορατό.
Βασίλης Καρακατσάνης
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957 όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε ζωγραφική, σκηνογραφία, τέχνη του βιβλίου και θεωρία
της τέχνης στις Ανώτατες Σχολές Καλών Τεχνών της Αθήνας και της Βαρκελώνης, με υποτροφίες από το Ίδρυμα Κρατικών
Υποτροφιών (ΙΚΥ) και την Ισπανική Κυβέρνηση. Επίσης, σπούδασε συντήρηση αρχιτεκτονικών μνημείων στο Centro
Europeo της Βενετίας με υποτροφία από το Συμβούλιο της Ευρώπης.
Από το 1982 έως σήμερα έχει παρουσιάσει (105) ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα, Κύπρο, Ισπανία, Ιταλία, Ινδονησία,
Ισημερινό, Τουρκία, Δανία, H.A.E. & Γερμανία, ενώ έχει λάβει μέρος σε δεκάδες ομαδικές εκθέσεις και art fairs σε Ελλάδα
και εξωτερικό. Art Athina, Contemporary Istanbul, Art Fair Luxembourg, Art Ankara Contemporary Art Fair, Affordable Art
Fair-Milan, Art Thessaloniki, World Art Dubai, Art Innsbruck, Stockholm Art Fair, Europ’ART Geneva, IDF Expo Oman.
Έργα του βρίσκονται σε μουσεία, ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές στην Ελλάδα & το εξωτερικό.
Bibliotheca Alexandrina & The Cavafy Museum, Αλεξάνδρεια, Αίγυπτος / Συλλογή του American College of Greece, Αθήνα
/ MOMus Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη / Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου-Μουσείο Νεοελληνικής
Τέχνης, Ρόδος / Fundación Joan Miró-Parc de Montjuic, Βαρκελώνη, Ισπανία / National Gallery of Arts-Galeria Kombëtare e
Arteve, Τίρανα, Αλβανία / Συλλογή Μουσείου Οικογένειας Κοπελούζου, Αθήνα / Δημοτική Πινακοθήκη Κέρκυρας, Κέρκυρα
/ Πινακοθήκη Κυκλάδων, Ερμούπολη-Σύρος / Colección particular de S. M. los Reyes de España, Palacio de Cristal, Retiro,
Μαδρίτη, Ισπανία / Museo de Arte Moderno y Contemporáneo-Can Prunera-de la Ciudad de Soller, Σόγιερ-Μαγιόρκα,
Ισπανία / Κρατική Πινακοθήκη, Λευκωσία, Κύπρος / GUITIG Art Collection, Κίτο, Ισημερινός / Istituto Orientale, Ρώμη,
Ιταλία / Συλλογή Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση, Αθήνα / BP Oil Europe, Βρυξέλες, Βέλγιο / Museo de Arte
Moderno y Contemporáneo-Es Baluard, Πάλμα ντε Μαγιόρκα, Ισπανία / Colección Gruppo Pedro Serra, Πάλμα ντε
Μαγιόρκα, Ισπανία / Sir Stelios Haji-Ioannou (easyjet) Collection, Λονδίνο, Η.Β. / Neka Museum, Ουμπούτ-Μπαλί,Αλεξανδρούπολης κ.ά.αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας | επιμελητής εκθέσεων σύγχρονης τέχνης
Βασίλης Καρακατσάνης: ‘Αστικά Εργαλεία’ | ‘Urban Tools’
Το έργο του Βασίλη Καρακατσάνη μας προσκαλεί σε ένα ταξίδι μέσα από το φάσμα της σύγχρονης ύπαρξης: ένα πολύπλοκο, συνεχώς εξελισσόμενο μείγμα αναμνήσεων, συλλογικών ιστοριών και κοινωνικών δυναμικών. Η έκθεση Αστικά Εργαλεία παρουσιάζει μια συναρπαστική διαπραγμάτευση ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, το προσωπικό και το μνημειώδες. Επτά ζωγραφικά έργα μεγάλης κλίμακας, μαζί με πλήθος μικρότερων έργων—όλα φτιαγμένα με ακρυλικό, λάδι και γκουάς σε καμβά—μας προτρέπουν σε μια βαθιά διερεύνηση της ζωής σε όλες τις αποχρώσεις και υφές της.
Στον πυρήνα της πρακτικής του Καρακατσάνη βρίσκεται μια υπερβατική εσωτερική διεργασία υπό το πρίσμα της μνήμης και
της υλικότητας. Ο τίτλος της έκθεσης υπονοεί τους κρυμμένους μηχανισμούς που ορίζουν την ουσία ενός τόπου: τα
διεισδυτικά, συχνά αθέατα εργαλεία που μας βοηθούν να πλοηγηθούμε, να ορίσουμε και να ερμηνεύσουμε τα περιβάλλοντα
που κατοικούμε, καθώς και εκείνα που καθορίζουν και συνθέτουν την ίδια μας την ύπαρξη. Το αστικό τοπίο δεν αποτελεί μόνο το αντικείμενο του καλλιτέχνη· είναι το ίδιο το μέσο του. Κάθε πινελιά αποκαλύπτει την περίπλοκη σχέση μεταξύ της μοναδικότητάς του και των ιστοριών που κουβαλά. Σύμβολα προσωπικής και συλλογικής ταυτότητας, ιδεολογιών και συναισθημάτων είναι συνυφασμένα στoν ιστό της καθημερινής πραγματικότητας.
Τα έργα που εκτίθενται ξεδιπλώνονται ως ανακλάσεις ενός μητροπολιτικού πνεύματος, καταγράφοντας τα υλικά υπολείμματα ενός δικτύου σε διαρκή μεταμόρφωση: τα αντικείμενα, τους ανθρώπους και τις υποδομές του.
Αντιπροσωπεύουν τα σημεία αυτής της πανταχού παρούσας συνθήκης στην κοινή μας συνείδηση, όπου το αντικείμενο μετατρέπεται σε σκεύος ευαισθητοποίησης, επιθυμίας και απώλειας.
Η εξερεύνηση των αστικών υλικών από τον Καρακατσάνη είναι βαθιά προσωπική, ριζωμένη στις δικές του εμπειρίες και
στην κοινή ιστορία της Αθήνας. Απόηχοι από τις δεκαετίες του 1960 και 1970 εκπέμπονται μέσα από το έργο του, καθώς επανερμηνεύει την οπτική κουλτούρα αυτών των δεκαετιών, μέσω των δικών του βιωμάτων.αναφορές στην οικογένεια και το σπίτι. Όπως λέει ο Καρακατσάνης, «όσα ξέρει ο νοικοκύρης, δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος»,
μια δήλωση που αναδεικνύει την επιθυμία του καλλιτέχνη να αποκαλύψει τις κρυμμένες ιστορίες πίσω από τα καθημερινά
αντικείμενα και να ρίξει φως σε πτυχές ποικίλων αφηγήσεων που συχνά παραβλέπονται.
Πέρα από την υλικότητα, τα Αστικά Εργαλεία ασχολούνται με τις δυαδικότητες που καθορίζουν την παρουσία μας:
ενσυναίσθηση και αλαζονεία, αρετή και ανηθικότητα. Αυτές οι αντιφάσεις αναδύονται από την προσεκτική επιλογή
στοιχείων από τον καλλιτέχνη, τα οποία φέρουν όχι μόνο αισθητική αξία, αλλά και φιλοσοφική βαρύτητα. Τα έργα του συχνά ενεργοποιούν έναν διάλογο και μια αλληλεπίδραση μεταξύ της γενναιοδωρίας, της μνήμης, των οικογενειακών δεσμών και της ματαιοδοξίας των σύγχρονων χώρων που κυριαρχούνται από «τάσεις», καταναλωτισμό και την υπόσχεση άμεσης ικανοποίησης. Η αλληγορική ώθηση και έλξη αυτών των δυνάμεων προσδίδουν σε κάθε έργο πολυδιάστατα
νοήματα, ενθαρρύνοντας ενδοσκόπηση και στοχασμό.σημειώσεις) που αναπαράγουν τα αινιγματικά γλωσσικά ιδιώματα προσωπικών ημερολογίων. Αυτές οι λεπτές επισημάνσεις προσδίδουν μια διάσταση οικειότητας στη δουλειά του, υποδηλώνοντας έναν ιδιωτικό κόσμο προστατευμένο από τη δημόσια θέα. Αυτές οι λεπτομέρειες ενδυναμώνουν τη θέαση του ανεπτυγμένου από τον
καλλιτέχνη τοπίου ως μια πολυσύνθετη, στρωματοποιημένη περιπέτεια που αντιστέκεται σε μια απλή ερμηνεία. Ανακαλεί τους τρόπους με τους οποίους οι κατακερματισμένες ιστορίες συγκλίνουν με τον ευρύτερο κοινωνικό ιστό.καριέρα που εκτείνεται σε 42 χρόνια, αποτυπώνει τις πολλαπλές ερμηνείες παρόμοιων ερωτημάτων σε διαφορετικές
χρονικές στιγμές. Πρόκειται για μια διαπραγμάτευση μεταξύ της χαράς της ζωής και του φόβου, με μια χαρακτηριστική
γραφική τεχνοτροπία και συναισθηματική αποτύπωση.απώλειας και επιθυμίας.
Η επανάληψη μοτίβων στα έργα λειτουργεί ως το πιο κυρίαρχο μορφοπλαστικό μέσο, εκδηλώνοντας την κυκλική φύση
της ζωής. Η χορογραφία ορισμένων μοτίβων του Καρακατσάνη εκφράζει μια διαδικασία αναστοχασμού. Η συνεχής
αναδιάταξη αυτών των στοιχείων ανταποκρίνεται στον αέναο επαναπροσδιορισμό του περιβάλλοντός μας, τόσο σε
φυσικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο, σε μια αδιάκοπα μεταβαλλόμενη αναζήτηση νοήματος.
Το Αστικά Εργαλεία δεν είναι απλώς μια έκθεση εικόνων· είναι μια φιλοσοφική περιπλάνηση στο ρόλο του τοπίου στη
διαμόρφωση των ταυτοτήτων μας, της μνήμης μας και της ηθικής μας πυξίδας. Με τις ζωντανές υφές των καμβάδων του μας προσκαλεί να επαναπροσδιορίσουμε τα συνηθισμένα εργαλεία της καθημερινότητάς μας ως ισχυρές μεταφορές, γεμάτες ιστορία και νόημα. Έτσι, μας προκαλεί να αμφισβητήσουμε τους τρόπους με τους οποίους κινούμαστε στην πόλη και να εξετάσουμε τι κρύβεται κάτω από την επιφάνειά της. Επαναπλαισιώνοντάς την ως δυναμικό παλίμψηστο, η έκθεση εξετάζει την αλληλεπίδραση της χωρικής αντίληψης με τη διαμόρφωση της ταυτότητας, παρακινώντας μας σε μια
βαθύτερη εξέταση των μεταφυσικών δεσμών μεταξύ τόπου και εαυτού. Η δουλειά του Καρακατσάνη υπαινίσσεται μια ποιητική οντολογία, όπου το αθέατο διαμορφώνει έναν πιο ουσιαστικό δρόμο από το αισθητό και το ορατό.